شرح حدیث «کم کان طول آدم حین هبط به إلی الأرض»

۱۷۸۹. شرح حدیث «کم کان طول آدم حین هبط به إلی الأرض» (عربی) از: محمد باقر بن محمد تقی مجلسی، علامه (۱۱۱۰ ق) شرحی است بر حدیثی که از امام صادق علیه السلام روایت شده بدین عبارت: «... مقاتل بن سلیمان قال: سألت أبا عبد اللّٰه علیه السلام کم کان طول آدم علیه السلام حیث هبط به إلی الارض و کم کان طول حواء؟ قال: وجدنا فی کتاب علی بن أبی طالب علیه السلام أن اللّٰه عز وجل لما أهبط آدم و زوجته حواء علیهما السلام إلی الارض کانت رجلاه بثنیة الصفا و رأسه دون أفق السماء و إنه شکا إلی اللّٰه ما یصیبه من حر الشمس فأوحی اللّٰه عز و جل إلی

جبرئیل علیه السلام أن آدم قد شکا ما یصیبه من حر الشمس فأغمزه غمزة و صیر طوله سبعین ذراعاً بذراعه و أغمز حواء غمزة فیصیر طولها خمسة و ثلاثین ذراعاً بذراعها». ( ۱ ) علامه مجلسی پس از ذکر دو سند خود بر این روایت، به شرح و تفسیر این حدیث و رفع مشکلات آن پرداخته است. [کتابشناسی مجلسی: ۲۱۵؛ الذریعة: ۲۰۱/۱۳؛ کشف الحجب: ۲۵۷] آغاز: الحمد للّٰه‌و سلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله خیرة الوریٰ‌. نسخه‌ها: ۱/۱۰۱۸۳. تهران، ملک: ۱۶۹۰، نسخ، عنوان معرفی: حل حدیث کم کان طول آدم حین هبط به إلی الأرض، بدون نام کاتب، ۱۲۶۷ ق، رسالۀ سوم مجموعه، «۱۲۴ ر ۱۴۲ ر» ۱۹ برگ [فهرست ملک: ۳۳۷/۵]. ۲/۱۰۱۸۴. تهران، ملک: ۴۲۶۷، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، ۱۲۷۶ ق، رسالۀ اول مجموعه [فهرست ملک: ۳۱۰/۷]. ۳/۱۰۱۸۵. مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۶۷۴، بدون نام کاتب، ۱۲۰۶ ق [فهرست الفبایی آستان قدس: ۲۱۹].