شرح حدیث «حبّنا أهل البیت یکفر الذنوب»
ج ۴، ص ۲۴۷–۲۴۸، ش ۱۶۸۶
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۲۴۷–۲۴۸، ش ۱۶۸۶
۱۶۸۶. شرح حدیث «حبّنا أهل البیت یکفر الذنوب»
(عربی)
از: علی بن عبد اللّٰه بن علی بحرانی (۱۳۱۹ ق)
شرح حدیث نبوی است که بدین عبارت حضرت امام رضا علیه السلام از پدرانش از حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله روایت نمودهاند: «حبّنا أهل البیت یکفّر الذنوب و یضاعف الحسنات و ان اللّٰه تعالی لیتحمل عن محبینا أهل البیت ما علیهم من مظالم العباد إلا
ما کان منهم فیها علی اصرار و ظلم للمؤمنین» ( ۱ ) . شارح با استفاده از ادلۀ عقلی و کلامی این حدیث را به صورت استدلالی شرح و در ۲ ربیع الثانی ۱۳۱۷ ق به پایان رسانده است.
چاپ: مجلۀ تراثنا شمارۀ ۵۷ با تحقیق مشتاق مظفر؛ میراث حدیث شیعه، دفتر ششم، ص ۳۷۲-۳۸۵، با تحقیق سید صادق حسینی اشکوری.
آغاز: الحمد للّٰهالذی وعد من أطاعه بجزیل الثواب و أوعد من عصاه بألیم العقاب.
نسخهها:
۹۸۵۱. قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۱۴۶، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ بیست و یکم مجموعه، «۱۲۹ پ - ۱۳۶ ر» ۸ برگ [فهرست مرکز احیاء: ۲۰۸/۱].
۱ شرح حدیث حریز عن الصادق علیه السلام: «فی رجل أعطی رجلا تحج بها...»
از: اسماعیل بن محمد حسین خواجویی اصفهانی مازندرانی (۱۱۷۳ ق)
رجوع کنید به: شرح الأحادیث (رسائل خواجویی).