شرح حدیث «أنا مدینة العلم و علی بابها»
ج ۴، ص ۲۳۶–۲۳۷، ش ۱۶۶۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۲۳۶–۲۳۷، ش ۱۶۶۵
۱۶۶۵. شرح حدیث «أنا مدینة العلم و علی بابها»
(عربی)
از: محمد هاشم بن زین العابدین موسوی خوانساری چهارسوقی، سید (۱۳۱۸ ق)
طریحی در مجمع البحرین روایتِ «أنا مدینة العلم و علی بابها، فمن أراد العلم فلیأت الباب» را نقل نموده و در شأن نزول آن گفته: «نقل أن سبب الحدیث أن
أعرابیاً أتی النبی صلی الله علیه و آله فقال له: طمش طاح فغادر شبلا لمن النشب؟ فقال صلی الله علیه و آله: للشبل ممیطا. فدخل علی علیه السلام فذکر له النبی صلی الله علیه و آله لفظ الاعرابی. فأجاب بما أجاب به النبی صلی الله علیه و آله. فقال صلی الله علیه و آله: أنا مدینة العلم و علی بابها» ( ۱ ) .
شخصی از مؤلف این رساله معنی کلمات اعرابی را پرسیده و مؤلف در جواب وی رسالۀ حاضر را نوشته است.
آغاز: حل إشکال و رفع عضال قد سألنی بعض الأفاضل الأجلاء عن معنی الخبر حکاه فی مجمع البحرین.
نسخهها:
۹۸۲۳. قم، مرعشی: ۱۱۲۷۹، آغاز: برابر نمونه، نسخ، جمال الدین بن محمد هاشم موسوی (فرزند مؤلف)، ربیع الثانی ۱۳۳۰ ق، ۷ برگ، ۱۰ سطر، ۷ * ۱۴ [فهرست مرعشی: ۴۲۰/۲۸].