[التراث العربی: ۳۶۵/۲]
آغاز: الحمد لمفیض الخیر و الجود و الصلاة علی المبعوث فی المقام.
نسخهها:
۸۳۶۶. قم، مرعشی: ۳۳۷۴، از آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، محمد رضا قمی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ دوم مجموعه، ۷۳ برگ [فهرست مرعشی: ۱۴۹/۹].
۱۲۹۱. حافظ الأبدان
(فارسی)
از: محمد شریف بن محمد صادق خاتون آبادی (زنده در ۱۱۲۱ ق)
شرح روایتها و احادیثی است که در آنها دستورات پزشکی آمده و در اصول قدیمی حدیث، روایت شده است. این کتاب، به نام شاه سلطان حسین صفوی تألیف شده و اوایل ماه رمضان ۱۱۲۱ ق پایان یافته است. متن روایات پس از نقل، به فارسی ترجمه شده و در آخر، شرح آنها با عناوین «بیان» میآید و در پارهای از مطالب، مؤلف به کتابهای دیگر خود ارجاع میدهد.
[الذریعة: ۲۳۲/۶]
آغاز: سبح للّٰهما فی السماوات و ما فی الأرض و هو العزیز الحکیم در زمانی که الطاف جهان فرمانفرمای مملکت ایران.
نسخهها:
۸۳۶۷. قم، مرعشی: ۸۳۰۹، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، بدون نام کاتب، عصر مؤلف، ۱۲۹ برگ [فهرست مرعشی: ۲۷۰/۲۱].
۱۲۹۲. حال و مآل ناصبی، رساله در بیان...
(فارسی)
گویا از: محمد طاهر بن محمد حسین شیرازی قمی (م ۱۰۹۸ ق)
احادیثی که دربارۀ ناصبیها و عاقبت آنان آمده را با استفاده از التهذیب و الاستبصار شیخ طوسی و علل الشرائع و الخصال شیخ صدوق جمع آوری نموده است.