الجواهر البهیة فی أحادیث الائمة علیهم السلام
ج ۳، ص ۳۸۹–۳۹۰، ش ۱۲۰۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۳، ص ۳۸۹–۳۹۰، ش ۱۲۰۹
۱۲۰۹. الجواهر البهیة فی أحادیث الائمة علیهم السلام
(عربی)
از: نعمت اللّٰه بن عبد اللّٰه موسوی تستری جزایری، سید (م ۱۱۱۲ ق)
مؤلف این کتاب را، در اصول دین و معجزات ائمه علیهم السلام و پارهای از آداب و سنن و فروع دین و اخبار متفرقه و واقعه کربلا، در چهار رکن و هر رکن در چند باب، تألیف نموده است. عناوین رکنهای آن چنین است:
رکن اول: در اصول دین، ۳۸ باب؛
رکن دوم: در معجزات حضرت پیامبر وائمه علیهم السلام، ۱۴ باب؛
رکن سوم: در آداب وسنن، ۴۵ باب؛
رکن چهارم: در اخبار متعلقه به انبیاء علیهم السلام، ۷ باب؛
خاتمه: در احوال کربلا، ۳ مقصد.
آغاز: ان خیر خبر تتجلی القلوب بضیاء دراری حقائقه وآثر اثر یتجلی الصدور ببهاء درر دقائقه، حمد اللّٰه سبحانه و تعالی... و بعد فأنا الفقیر إلی اللّٰه الغنی نعمة اللّٰه بن مرتضی الحسینی... إن أعظم المقاصد بعد معرفة اللّٰه تعالی.
نسخهها:
۸۱۶۰. قم، طبسی حائری: ۳۰۹، از آغاز تا اواخر مقصد سوم خاتمه، از انجام چند برگ افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، در نور علم با شماره ۱۰۶ معرفی شده است، ۲۰۰ برگ، ۱۷ سطر [مجلۀ نور علم: ۱۰۴/۱۴؛ فهرست کتابخانۀ طبسی].