چهارم مجموعه [فهرست گوهرشاد: ۱۴۳۵/۳].
۸۳۰. البوارق
(عربی)
از: محمد مهدی قمی، سید
رسالۀ کوتاهی است که مؤلف در آن احادیث مربوط به فضلیت شهر قم را از بحارالأنوار و دیگر کتابها، گرد آورده است.
[الذریعة: ۱۵۳/۳]
آغاز: الحمدللّٰه رب العالمین و العاقبة للمتقین... اما بعد هذه جملة أحادیث فیفضیلة بلدة قم و أهلها علی ما نقلها مولانا محمد باقر فی بحار الأنوار و غیره فیکتبهم.
نسخهها:
۱/۵۵۵۲. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۴۹۲۷، آغاز: برابر نمونه، ثلث، علی اکبر، ۱۲۷۵ ق، رسالۀ اول مجموعه، ۴۶ برگ [فهرست مجلس: ۱۵۳/۱۴].
۲/۵۵۵۳. تهران، سپهسالار: ۱۸۵۲، نسخ، علی اکبر فیض، ۱۲۷۹ ق، ۲۱ برگ [فهرست سپهسالار: ۲۵۹/۳].
۳/۵۵۵۴. قم، مدرسۀ فیضیه: ۲۰۳۸، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ پنجم مجموعه [فهرست مدرسۀ فیضیه: ۱۷۰/۲].
۸۳۱. بهجة الأولیاء
(فارسی)
از: محمد تقی بن کاظم بن عزیر اللّٰه بن محمد تقی مجلسی الماسی (۱۱۵۹ ق)
رسالهای است در بارۀ حضرت ولی عصر (عج)، در یک مقدمه و سه باب و یک خاتمه، که تألیف آن ناتمام مانده و نسخۀ موجود مسودۀ یادداشتهای مؤلف است که تنظیم نشده است.
[الذریعة ۱۶۰/۳]
آغاز: الحمد للّٰهالذی وفق بعض عباده الاُمناء لشرف لقاء خاتم الأوصیاء و بقیة خلفاء سید الانبیاء.