۳/۴۷۲۱. تهران، حسن علی معاون الدوله غفاری: ۳۹، زین العابدین گلپایگانی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ ششم مجموعه، ۶۲ برگ [مجلۀ نور علم: ۱۰۴/۱۶].
۷۸۳. إیضاح دفائن النواصب
(عربی)
از: محمد بن احمد بن علی بن شاذان قمی، ابوالحسن (قرن ۵ ق)
ابن شاذان در این کتاب مثالب مخالفان ائمه علیهم السلام را جمع آوری نموده است، عدهای با استناد به گفتۀ کراجکی - که شاگرد مؤلف بوده - در کتاب إیضاح المماثلة، که گفته: «إن إیضاح الدفائن هو المئة منقبة»، بر این عقیدهاند که این کتاب همان مئة منقبة معروف به مناقب ابن شاذان است. ولی بنا به اظهار میرزا یحیی بن محمد شفیع مستوفی اصفهانی (متوفای بعد از ۱۳۲۵ ق) که نسخۀ هر دو کتاب (مئة منقبة و المناقب) در نزد وی موجود بوده این دو عنوان مربوط به دو اثر جدا از ابن شاذان هستند و مو ضوع هر کدام متفاوت با دیگری است. برای اطلاع بیشتر به الذریعة ۴۹۴/۲ رجوع شود. تاکنون نسخهای از این کتاب شناسایی نشده است.
۷۸۴. الإیقاظ
(عربی)
از: محمد علی بن محمد نجفی شاه عبدالعظیمی، سید (۱۳۳۴ ق)
چهل حدیث است در موعظه و اخلاق در موضوعات: ذکر الموت، العقل، الزهد، الفقر، الصمت، الصبر، التوکل، الیقین، الحسد، الرحم، الحرص، الرحم، البنج، القمار و...، مؤلف در آغاز و پایان کتاب عنوان نموده که این احادیث را از کتاب الوسیلة نقل نموده و همچنین از دیوان حضرت علی علیه السلام اشعار زیادی را نقل نموده است. این اربعین در سال ۱۳۱۴ ق به همراه چهل حدیثی دیگر از همین مؤلف به چاپ رسیده است.
[الذریعة: ۵۰۳/۲؛ علمای معاصرین: ۳۰۱]
آغاز: بسمله حمدله أما بعد فیقول الأحقر... إنی لما رأیت أن الأیام.