فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه، ج ۲، ص ۱۲۳

۱۲۳ فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه ج ۲
ادامۀ «الأربعون حدیثاً» از ص ۱۲۲
نسخه‌ها: ۳۰۱۷. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۵۳۷۸، نسخ، خط خوردگی دارد، گویا به خط مؤلف، ۱۲۷۲ ق، ۲۴ برگ [فهرست مجلس: ۲۸۴/۱۶].
۶۲۰. الأربعون حدیثاً (شرح الأربعین)
(عربی) از: محمد بن حسین عاملی، بهاءالدین (شیخ بهایی) (۱۰۳۰ ق) شرح معروف و مشهوری است بر چهل حدیث در عقاید و آداب و سنن دینی، بدون شرح اسانید. تألیف این کتاب در اصفهان ظهر روز دوشنبه ۲۳ صفر ۹۹۵ ق موافق جملۀ «تم الأحادیث» به پایان رسیده است. این کتاب از بدو تألیف مورد توجه و علاقۀ دانشمندان واقع شده و شروح و حواشی و ترجمه‌های متعدد بر آن نگاشته شده است. چاپ: سنگی، ۱۲۷۴ ق، به خط محمد رضا بن علی اکبر خوانساری، بدون نام محل نشر، ۳۶۲ ص؛ تهران، ۱۳۱۰ ق، کارخانۀ علی قلی خان، به خط سید احمد بن محمد رضا اردستانی صدر الکتاب، به اهتمام میرزا محمد بن ملا اسماعیل قراباغی، سنگی، ۱۹۲ ص؛ تبریز، ۱۳۷۸ ق، مکتبۀ صابری، سربی، ۲۶۳ ص. [الذریعه: ۲۱۵/۱؛ مشار عربی: ۳۶؛ التراث العربی: ۱۵۱/۱؛ کشف الحجب و الأستار: ۳۵] آغاز: إن أحسن حدیث تحلی اللسان بجواهر حقائقه و خیر خبر تجلی الإنسان فی‌زواهر حدائقه حمد اللّٰه سبحانه. انجام: من خبایا العوالم الملکیة و هنا أقطع الکلام اتفق الفراغ.... نسخه‌های الأربعین شیخ بهایی (قرن دهم) ۱/۳۰۱۸. تهران، دانشگاه تهران: ۶۸۶، آغاز: برابر نمونه، نسخ، علی بن علی سپاهانی، دهه سوم صفر ۹۹۵ ق، ۲۴۵ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۰۶۶/۵]. ۲/۳۰۱۹. قم، مرعشی: ۸۲۷۹، نستعلیق خوش، بدون نام کاتب، پنجشنبه ۳ رجب ۹۹۵ ق، قزوین، ۱۳۶ برگ [فهرست مرعشی: ۲۳۹/۲۱]. ۳/۳۰۲۰. قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۳۲۶۵، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۰ ق،
۱۲۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد