البدر المنیر
ج ۲، ص ۴۵۰، ش ۸۲۰
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۲، ص ۴۵۰، ش ۸۲۰
۸۲۰. البدر المنیر
(عربی)
از: محمد نصیر بن محمد معصوم بارفروشی مازندرانی (قرن ۱۲ ق)
رسالۀ کوتاهی است که مؤلف در آن احادیثی را از کتب شیعه در موضوع مواعظ و اخلاق جمعآوری و برای هر باب و فصل، عنوانی خاصی قرار داده است.
فهرست بعضی از عناوین آن چنین است:
مقدمه: تحلی الأصداف فی ذکر أوصاف الأشراف،
باب: طرف اهل التبرک فی العفة و التهتک، با عنوانهای «طرفة - طرفة»؛
باب: منافع الطلبة فی الزهد و الرغبة با عنوانهای «منفعة - منفعة»؛
باب: مرایا حسن الخلق فی ذکر الرفق و الخرق با عنوانهای «مرآة - مرآة»؛
باب: موجبة الرهبة و الرغبة فی ذکر الجرأة و الرهبة،
باب: مصابیح الفکر فی التواضع و الکبر با عنوانهای «مصباح - مصباح».
آغاز: ... الغیوب و سراج القلوب... اما بعد فیقول المستظهر المستبصر من الخبیر البصیر... یا معشر اهل الاستبصار اقرؤوا باللیل و النهار.
نسخهها:
۵۴۹۱. بابل، مدرسۀ صدر: ۷۰، از اول و آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ دوم مجموعه [فهرست مدرسۀ صدر: ۵۷].