مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

أمالی أبی علی أمالی ابن الشیخ الطوسی

ج ۲، ص ۳۳۰، ش ۷۶۰

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۲، ص ۳۳۰، ش ۷۶۰
۷۶۰. أمالی أبی علی (أمالی ابن الشیخ الطوسی) (عربی) از: حسن بن محمد (شیخ طوسی)، ابوعلی (قرن ۶ ق) کتابی است مشهور که در مقابل امالی شیخ طوسی به نام امالی ابن الشیخ خوانده می‌شود و در تهران در سال ۱۳۰۱ ق با همین نام به چاپ رسیده است. این کتاب در هیجده مجلس تنظیم شده که احادیث در آن با نام ابوعلی شروع و وی از پدرش (شیخ طوسی) نقل می‌کند. این احادیث را ابوعلی در سال ۵۰۹ ق بر شاگردانش املاء نموده است. بنا به تحقیق مفصلی که شیخ آقا بزرگ در الذیعه به عمل آورده، این کتاب بخش دیگری از امالی شیخ طوسی است که شیخ در سالهای ۴۵۵ تا ۴۵۷ ق بر شاگردانش از جمله فرزندش املاء نموده و فرزند شیخ در سال ۵۰۹ همین احادیث را به سند پدرش، بر شاگردان خود املاء نموده و آنها در اول سند نام ابوعلی را نوشته و پس از آن عده‌ای تصور نموده‌اند که این کتاب نگاشتۀ ابو علی است. بر همین اساس نسخه‌های این کتاب در ذیل امالی شیخ طوسی معرفی شده است. [الذریعه: ۳۰۹/۲ رقم ۱۲۳۹]

گزارش اشکال یا پیشنهاد