اربعین منظوم
ج ۲، ص ۲۱۸–۲۱۹، ش ۶۹۶
فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۲، ص ۲۱۸–۲۱۹، ش ۶۹۶
۶۹۶. اربعین منظوم
(فارسی)
گویا از: محمد تقی بن امیر مؤمن حسینی قزوینی (۱۲۷۰ ق)
منظومه‌ای است در حدود ۶۵۰ بیت شامل حمد و مناجات و نبوت و امامت، و
ترجمۀ چهل حدیث در امامت و داوری‌های حضرت علی علیه السلام و یک خاتمه.
[فهرست نسخه‌های خطی فارسی، منزوی: ۸۷۴/۲]
آغاز:
اول نامه نام ایزد پاک زیور آویز اطلس افلاک
آفرینندۀ زمین و زمان زیب بخشندۀ همین و همان
نسخه‌ها:
۱/۳۶۴۵. تهران، دانشگاه تهران: ۳۱۰۹، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، سده ۱۳ و ۱۴ ق، در این فهرست نامی از مؤلف برده نشده است، «۱۱۶-۱۶۰» ۴۵ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۲۰۶۵/۱۱].
۲/۳۶۴۶. تهران، دائرة المعارف بزرگ اسلامی: ۲۷۶، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، رسالۀ نهم مجموعه، «۵۴ ر - ۷۴ پ» ۲۱ برگ [فهرست دائرة المعارف: ۱۳/۱].
۱ اربعین نور
از: حسین بن حیدر خراسانی، نورالدین میرزا
رجوع کنید به: الأربعون حدیثاً.