أربعین حدیثاً فی فضایل أمیر المؤمنین علیه السلام اربعین طبری
ج ۲، ص ۲۰۸–۲۰۹، ش ۶۸۴
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۲، ص ۲۰۸–۲۰۹، ش ۶۸۴
۶۸۴. أربعین حدیثاً فی فضایل أمیر المؤمنین علیه السلام (اربعین طبری)
(فارسی)
از: حسن بن علی طبری، عمادالدین (قرن ۷ ق)
رسالۀ کوتاهی است حاوی چهل حدیث به نقل از اهل سنت در فضایل و مناقب أمیر المؤمنین علیه السلام، که مؤلف آن را در سال ۶۷۳ ق در اصفهان به نام بهاءالدین محمد جوینی - صاحب دیوان - تألیف نموده است. حدیث اول کتاب «أنا و علیخیر البشر و من أبی فقد کفر» است.
چاپ: مجلۀ مشکوة، شمارۀ ۱۲ و ۱۳ (پائیز و زمستان ۱۳۶۵ ش)، صص ۱۱۰-۱۴۰ با تصحیح نجیب مایل هروی. تصحیح از روی دو نسخه آستان قدس رضوی - ۳۳۵ و ۳۳۶ خصوصی و معرفی شده در ذیل - فهرست قدیم ۱۰/۵-۱۱).
[الذریعه: ۴۱۴/۱؛ معجم ما کتب عن الرسول و أهل البیت: ۱۶۵/۵؛ مرآة الکتب:
۲۳/۲]
آغاز: الحمد للّٰهرب العالمین.. وبعد بدان که ملانای سعید، نجمالدین حسن بن علی الطبری - طاب ثراه - فرموده است که در شهر اصفهان بودم و علمای آن بقعه
را یافتم که جمعی تفضیل صحابه مینهادند بر اهل بیت.
نسخهها:
۱/۳۵۹۶. مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۹۰۲ (۳۳۵ خصوصی)، نستعلیق و نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۰ ق، ۳۵ برگ [فهرست آستان قدس: ۱۰/۵].
۲/۳۵۹۷. مشهد، آستان قدس رضوی: ۶۷۵۴ (۳۳۶ خصوصی)، نسخ، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت [فهرست آستان قدس: ۱۱/۵].