الأربعون حدیثاً
ج ۲، ص ۱۹۰–۱۹۱، ش ۶۵۲
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۲، ص ۱۹۰–۱۹۱، ش ۶۵۲
۶۵۲. الأربعون حدیثاً
(عربی)
از: مؤلف ناشناخته
رسالهای است در شرح چهل حدیث در موضوعات مختلف که تألیف آن در روز دوشنبه سوم جمادی الاول سال ۱۳۱۳ ق به پایان رسیده است. تمام روایاتی که مؤلف آورده، به نحوی در ظاهر معنای آن تناقض وجود دارد که سعی شده آن تناقض به نحو صحیحی بر طرف و معنای دقیقی ارائه شود. حدیث اول مجموعه، حدیث معروف «من عرف نفسه فقد عرف ربه» است.
آغاز: بسمله... وبعد لما ورد فی الحدیث من حفظ علی امتی... فشمرت أن أضبط أربعین حدیثاً متواتراً و قد بینت فی مختصری هذا أن أضبط... الأول... من عرف نفسه.
انجام: فلو کان الامر کما یقوله العامة من وجوب المسح إلی المرافق لزم أن یکون اللّٰه سبحانه نسی التقلید هنا و ما کان ربک نسیاً، هذا آخر ما اردت ایراده فی هذه الرسالة.
نسخهها:
۳۵۴۰. قزوین، مدرسۀ امام صادق علیه السلام: ۹، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نسخ، به خط
مؤلف، دوشنبه ۳ جمادی الاول ۱۳۱۳ ق، عربی، ۷۵ برگ، ۳۰ سطر [میراث اسلامی ایران: ۵۶۸/۱۰؛ فهرست مدرسۀ امام صادق علیه السلام: ۲۶/۱].