گواهی قرائت انهاء
ج ۱۲، ص ۷۰، ش ۶۱۸۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۲، ص ۷۰، ش ۶۱۸۹
۶۱۸۹. گواهی قرائت (انهاء)
دانشمندان کتابها را نزد اساتید درس می گرفتند و پس از پایان قرائت و سماع و درس، استاد با خط خود با الفاظی مانند: «بلغ سماعاً ایده الله تعالی»، «بلغ قرائةً»، «بلغ قبالاً»، «انهاه ایده الله» و نظایر آنها قرائت و سماع نسخه را تأیید میکرد و در برخی موارد بعد از تأئید انهاء، اجازه روایت آن کتاب یا اجازه روایت عام برای شاگرد صادر میکردند.
بنابر این نشان انهاء (گواهی قرائت) از سه جهت حائز اهمیت است:
۱ - \اعتبار نسخه: نشان انهاء دلالت می کند که نسخه توسط یکی از عالمان در نزد استادش قرائت و تصحیح شده و درستی عبارتهای آن سنجیده شده است. بنا بر این نسخهای که دارای نشان انهاء است از نسخهای که فاقد آن است اعتبار بیشتری دارد.
۲ - \اعتبار کتاب: نشان انهاء دلالت دارد که این کتاب در برههای خاصی، مورد توجه بوده و به عنوان کتاب درسی مورد استفاده قرار گرفته است.
۳ - \ شاگردی و استادی: نشان انهاء دلالت دارد که نویسنده آن برای کسی که این نشان را دریافت نموده سمتِ استادی داشته است.
اغلب نشانهای انهاء به همراه خود اجازه نقل روایت نیز دارند و به همین دلیل این نوع گواهی قرائتها در ذیل عنوان اجازه ذکر شدهاند اما مواردی که فقط گواهی قرائت بوده (یعنی در فهارس فقط نشان انهاء ذکر شده) در عنوانهای بعدی با عنوان «گواهی قرائت» معرفی شده است.