مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

کتاب الاجازات

ج ۱۲، ص ۵۶–۶۸، ش ۶۱۸۷

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۱۲، ص ۵۶–۶۸، ش ۶۱۸۷
۶۱۸۷. کتاب الاجازات از: حسین بن حیدر بن قمر کرکی عاملی، عزالدین، سید، المفتی (م ۱۰۴۱ ق) مجموعۀ اجازات معروفی که سید عزالدین ابو عبد الله حسین بن حیدر بن علی بن قمر کرکی عاملی مفتی اصفهان و متوفای (م ۱۰۴۱ ق) در آن اجازات دانشمندان بزرگ شیعه و اجازاتی را که خود از اساتیدش دریافت نموده، جمع آوری نموده است. علامه مجلسی در بخش اجازات بحار الانوار، اغلب اجازات
این کتاب را نقل نموده است. اغلب بخش‌های این مجموعه به خط سید حسین کرکی است و برخی بخش‌های آن نیز به وسیلۀ نوۀ وی حسین بن مظفر علی بن حسین کرکی تحریر شده است. در لابلای اجازات این کتاب مطالب متفرقه‌ای دیگری نیز درج شده است. اجازات موجود در این مجموعه هر کدام در ذیل عنوان مربوطه به تفصیل معرفی شده، و فهرست اجمالی اجازه‌ها و مطالب دیگر این مجموعه عبارت است از: ۱. اجازۀ شیخ حسین بن عبد الصمد جباعی حارثی عاملی برای دو فرزندش شیخ بهایی و عبد الصمد در روز سه شنبه ۲ رجب ۹۷۱ ق، که در آن اجازه کبیره خود را که از شهید ثانی در شب پنج شنبه ۳ جمادی الاخر ۹۴۱ ق گرفته، اجازه داده، به خط سید حسین بن حیدر کرکی؛ ۲. اجازۀ شیخ بهایی به گرد آورندۀ مجموعه (سید حسین بن حیدر کرکی عاملی) برای روایت اجازۀ کبیرۀ پدرش (اجازۀ شهید ثانی به پدر شیخ بهایی)؛ به خط شیخ بهایی در سال ۱۰۰۲ ق؛ ۳. اجازۀ کبیرۀ شهید ثانی برای شیخ حسین بن عبد الصمد (پدر شیخ بهایی) در شب پنج شنبه ۳ جمادی الآخر ۹۴۱ ق، کاتب حسین بن حیدر حسینی کرکی در روز سه شنبه ۴ شوال ۱۰۰۰ ق از روی خط اصل شهید ثانی؛ ۴-\۷. چهار اجازۀ از محمد بن حسن بن محمد بن ابی الرضا علوی برای شمس الدین محمد بن جمال الدین احمد بن ابی المعالی موسوی، به خط همان کرکی، بدین ترتیب: الف) گواهی قرائت و اجازۀ روایت کتاب تفسیر غریب القرآن المجید تألیف ابی بکر محمد بن عزیز در صفر ۷۳۰؛ ب) گواهی قرائت و اجازۀ روایت کتاب اسرار العربیة عبدالرحمن بن محمد بن ابی سعید انباری در شعبان همان سال؛ ج) گواهی قرائت و اجازۀ روایت نهج البلاغه در صفر همان سال؛ د) گواهی قرائت و اجازۀ روایت مقامات حریری در اواخر صفر همان سال. ۸. اجازۀ محمد بن قاسم بن حسین بن معیه حسینی برای همان شمس الدین
(مجاز سابق) در ۷۶۸ ق؛ ۹. اجازۀ محمود بن محمد لاهیجانی برای عماد الدین علی بن سید هاشم، در روز پنج شنبه ۲۳ صفر ۹۹۴ ق، به خط محمود طبسی در ۱۰۰۲ ق؛ ۱۰. اجازۀ کبیره علامه حلی برای بنی زهره، به خط سید حسین کرکی در ۱۶ ربیع الاول ۱۰۰۲ ق؛ ۱۱. اجازۀ شهید اول برای شمس الدین ابی جعفر محمد بن تاج الدین بن محمد عبدالعلی بن نجده در ۱۰ رمضان ۷۷۰ ق؛ ۱۲. اجازۀ علی بن محمد بن عبدالحمید نیلی برای جمال الدین احمد بن محمد بن فهد حلی در ۷۹۱ ق؛ ۱۳. اجازۀ شمس الائمه محمد بن یوسف بن علی بن محمد بن سعید بن محمد قرشی شافعی کرمانی برای شهید اول در اوائل جمادی الاول ۷۵۸ ق، برای روایت سه کتاب زین الدین احمد بن عمادالدین عبد الغفار ایجی به نامهای: المواقف السلطانیه، الفوائد الغیاثیة و شرح مختصر المنتهی؛ ۱۴. اجازۀ علی بن عبدالعالی کرکی برای عیسی بن عبدالرحمن بن محمد علی ساوی‌در اصفهان رمضان ۹۳۷ ق، کاتب سیدحسین کرکی در ۲۰ ربیع‌الاول ۱۰۰۲؛ ۱۵. اجازۀ به شمس الدین محمد بن جمال الدین احمد بن ابی المعالی بن جعفر از دانشمندی ناشناخته، مجیز گویا محمد بن حسن بن محمد بن ابی الرضا علوی می‌باشد؛ ۱۶. اجازۀ ابی محمد بن عنایت الله مشهور به بایزید بسطامی به خط خودش برای سید حسین بن حیدر کرکی در اواسط محرم ۱۰۰۴ ق؛ بعد از این اجازه کرکی چند فائده تحریر نموده بدین ترتیب: - \اسناد ادعیة السر من خط السید نظام الدین احمد الشیرازی. - \ یادداشتی در دو سطر که کرکی در آن عنوان نموده از شیخ نورالدین محمد بن حبیب الله اجازۀ نقل روایت دارد لفظاً ولی متن آن را ذکر نکرده، کرکی متذکر شده که شیخ نورالدین از سید مهدی و او از پدرش سید محسن رضوی مشهدی و او از ابن ابی جمهور احسایی نقل روایت می‌کند. کرکی پس از این یادداشت فصل
اول از مقدمۀ کتاب عوالی اللئالی ابن ابی جمهور را، که در آن طریق روایی خودش را ذکر کرده، تحریر نموده است. ۱۷. اجازۀ شیخ علی بن عبدالعالی کرکی برای شیخ حسین بن محمد حر بن محمد بن مکی در دمشق ۱۶ رمضان ۹۰۳ ق، به خط حسین بن حیدر حسینی کرکی، بی تا؛ ۱۸. اجازۀ همو برای شیخ علی بن عبد العالی میسی در بغداد اول جمادی الثانی ۹۳۴ ق، به خط همان خط کرکی بدون نام و تاریخ؛ ۱۹. اجازۀ ابراهیم بن علی بن عبدالعالی میسی برای فرزندش مولی عبدالکریم میسی در اوائل رمضان ۹۷۵ ق. در زیر کرکی چند مطلب نوشته است: - \کرکی نوشته که این اجازه را مجیز (شیخ عبد الکریم) به فرزندش (شیخ لطف الله میسی) اجازه داده و شیخ لطف الله نیز به من اجازه داده است؛ - \کرکی همچنین نوشته که قاضی حبیب الله بن علی طوسی کاشانی در کاشان در جمادی الثانی ۱۰۱۱ ق به من اجازه داده، ولی متن اجازه را درج نکرده است. کرکی متذکر می‌شود که در کاشان خدمت وی رسیده و نزد وی بخشی از کتاب شوارق و قسمتی از روض الجنان را خوانده است. گویا اجازه بعدی که مجیز آن را به جلال الدین بن تاج الدین بعد از قرائت کتاب التبیان فی علم المعانی و البیان نگاشته، همین اجازه باشد و جلال الدین لقب مؤلف (سید حسین کرکی) و تاج الدین لقب پدر وی باشد. - \اجازه دانشمندی به جلال الدین بن تاج الدین که بعد از قرائت کتاب التبیان فی علم المعانی و البیان به وی داده است که در زیر آن تملک مؤلف (سید حسین کرکی) دیده می‌شود. - \یادداشتی از مؤلف (سید حسین کرکی) مبنی بر اینکه شیخ بهایی اجازۀ روایت کتاب من لا یحضره الففیه و عیون اخبار الرضا (ع) را به وی (کتاب اولی را در کاظمین در روز شنبه ۱۵ جمادی الاول ۱۰۰۳ ق و کتاب دومی را در زیر قبۀ کاظمین در شب جمعه ۷ جمادی الثانی ۱۰۰۳ ق) داده است. - \مؤلف در زیر یادداشت سابق خود عنوان نموده که مولی معانی تبریزی در غرۀ رجب ۱۰۰۳ ق در نزد ضریع سید الشهداء (ع) اجازۀ عام برای وی نوشته و خود تبریزی از شیخ عبد العالی و پدر شیخ بهایی نقل روایت می‌کند. در زیر یادداشت
وی، مجیز (معانی تبریزی) یادداشت کوتاهی نوشته و در ضمن آن اعلام نموده که علاوه بر دو شیخ مذکور از مشایخ مصر و عراق و شام اجازه نقل روایت دارد و از همه به مؤلف (سید حسین کرکی) اجازه داده است. - \چند روایتی که شیخ بهایی بر گرد آورندۀ مجموعه (سید حسین کرکی) خوانده و او یادداشت نموده بدین ترتیب: حدیث وضوء النبی (ص) که در بغداد در ساحل دجله بعد از ظهر پنج شنبه ۱۴ جمادی الاول ۱۰۰۳ ق برای مؤلف خوانده و او به خط خودش تحریر نموده است. حدیث قدسی « أَنَا اللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا من اقرّ بالتوحید...» که در تحت قبۀ امام عسکری (ع) در سامراء در شب جمعه ۲۹ جمادی الاول ۱۰۰۳ ق خوانده و کرکی نوشته است. حدیثی از امام کاظم (ع) که در بغداد روبروی قبر آن حضرت در شب جمعه ۱۷ جمادی الثانی ۱۰۰۳ ق برای وی خوانده و کرکی نوشته است. در آخر آن نیز سه بیت به عربی از شیخ بهایی در مدح امام کاظم (ع) نوشته است. - چند روایت در بارۀ امام حسین (ع) و فضل زیارت آن حضرت که سید حیدر بیروی بر مؤلف در روز یک شنبه ۷ رجب ۱۰۰۳ ق در کربلا خوانده و او یادداشت کرده است. - چند حدیثی که شیخ بهایی در کاظمین و کربلا و نجف اشرف در سال ۱۰۰۳ ق برای مؤلف خوانده و وی نوشته است. - \روایتی که امیر ابو الولی بن شاه محمود انجو حسنی شیرازی در روز دو شنبه ۳ جمادی الاول ۱۰۰۵ ق در روبروی ضریع حضرت معصومه (ع) در قم بر مؤلف خوانده و وی یادداشت نموده و در پایان نوشته که وی اجازه عامی برای داده است. - \یادداشتی از مؤلف مبنی بر اینکه مولی ضیاء الدین محمد بن محمود کاشانی در کاشان در ۱۰ جمادی الاول سال ۱۰۰۵ ق اجازه‌ای لفظاً به وی برای روایت کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی داده و خود او از ملا احمد اردبیلی و او از سید علی
بن صایغ عاملی آن را نقل می‌کند. - \یادداشتی از مؤلف مبنی بر اینکه مولی شاه مرتضی کاشانی در همان تاریخ قبل در کاشان به وی اجازۀ عام خصوصاً برای روایت اربعین حدیث منسوب به شهید اول داده است. و خود او از ملا فتح الله کاشانی و او از حافظ زواره‌ای و او از شیخ علی بن عبد العالی روایت می‌کند. - سند قرائت قرآن کریم که محمد بن جزری در اول اربعینش ذکر نموده است. ۲۰. اجازۀ شیخ علی بن هلال جزائری برای شیخ علی بن عبدالعالی کرکی در روز سه شنبه ۱۵ رمضان ۹۰۹ ق؛ به خط مؤلف (کرکی) که از روی خط مجیز نقل نموده است. ۲۱. اجازۀ شیخ محمد بن محمد بن خاتون عاملی برای همو در ۱۱ ذیحجه ۹۰۰ ق؛ که در آن سه اجازه را که از مشایخ خود دریافت نموده اجازه داده و متن آنها را درج نموده، که عبارتند از: الف) اجازۀ علامۀ حلی به سید مهنا که مجیز خود آن را از شیخ جمال الدین بن حاج علی و او از شیخ زین الدین بن حسام و او از سید حسن بن نجم الدین و او از شیخ فخرالدین فرزند علامه حلی و همچنین از سید عمید الدین و آنها هر دو از علامه حلی دریافت نموده‌اند. ب) اجازۀ دوم علامه حلی به سید مهنا؛ ج) اجازۀ فخر المحققین فرزند علامه حلی به سید مهنا؛ د) اجازۀ ابن فهد حلی به شمس الدین حولانی. کاتب (سید حسین کرکی) نام مجیز را در عنوان اجازه «محمد بن محمد بن خاتون» ولی در مقدمۀ اجازه و در آخر آن «محمد بن علی بن محمد بن خاتون» تحریر نموده است. ۲۲. اجازۀ شهید اول برای زین الدین ابو الحسن علی بن ابی محمد حسن بن شمس الدین محمد خازن در ظهر روز چهار شنبه ۱۲ رمضان ۷۸۴ ق در دمشق؛ که کرکی آن را از خط علی بن عبد العالی تحریر نموده است. ۲۳. اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی برای شاه محمود خلیفه؛
۲۴. اجازۀ محمد بن احمد بن نعمة الله بن خاتون عاملی برای ظهیر الدین ابراهیم بن حسن حسنی همدانی در روز جمعه ۱۴ محرم ۱۰۰۸ ق در مکه؛ کاتب (سید حسین بن حیدر کرکی) این اجازه را از روی خط مؤلف در ۲۰ جمادی الثانی ۱۰۰۹ ق تحریر نموده و در زیر آن نوشته که مجاز (همدانی) این اجازه را در جمادی الاولی ۱۰۱۶ ق لفظاً به من اجازه داده است. ۲۵. گواهی قرائت و اجازۀ روایت کتاب ارشاد شیخ مفید که شیخ حسن بن حسین بن علی دوریستی پس از اتمام قرائت آن در کاشان در سال ۵۷۶ برای مجد الدین ابو العلاء نوشته است. مجیز این کتاب را از سید مرتضی بن داعی بن قاسم حسینی و او از ابی عبد الله جعفر بن محمد دوریستی و از مصنف کتاب (شیخ مفید نقل می‌کند)، به خط کرکی که از روی خط مجیز تحریر نموده است. ۲۶. اجازۀ شیخ علی بن محمد بن مکی بن عیسی بن حسن بن عیسی عاملی به خط خودش به گرد آورندۀ مجموعه (عز الدین سید حسین بن حیدر کرکی) در روز پنج شنبه ۱۸ محرم ۱۰۱۰ ق؛ ۲۷. اجازۀ مفصلی که شیخ حسن بن زین الدین عاملی صاحب معالم برای سید نجم محمد بن محمد حسینی و دو پسر وی سید محمد و سید علی داده؛ به خط کرکی در روز شنبه ۲۱ ذیحجه ۱۰۰۹ ق، کاتب پس از تحریر این اجازۀ را با نسخۀ اصل و با نسخۀ دیگری که بر مؤلف قرائت شده بود مقابله و تصحیح کرده است. ۲۸. اجازۀ شیخ محمد بن علی بن ابی جمهور احسائی برای سید شرف الدین محمود بن علاء الدین بن جلال الدین طالقانی و در زیر آن تعلیقه‌ای که شیخ ربیع بن جمعه غروی عبادی جزائری (شاگرد ابن ابی جمهور احسائی) در چند سطر در اوائل جمادی الاول ۹۱۲ ق نوشته است، هر دو به کرکی؛ ۲۹. اجازۀ شیخ علی بن هلال کرکی (علی بن منشار بن احمد بن محمد بن هلال) برای مولی ملک محمد بن سلطان حسین اصفهانی در ۱۸ شعبان ۹۳۴ ق، مجیز خود از محقق کرکی علی بن عبد العالی در نجف اشرف در شعبان ۹۳۴ اجازه نقل روایت دریافت نموده و بخشی از آن را به عین الفاظ در پایان اجازۀ خود درج نموده است، به خط کرکی در روز شنبه ۷ رمضان ۱۰۱۱ ق؛
- \ یادداشتی از سید حسین کرکی مبنی بر اینکه شیخ بهایی در قریه‌ای در حوالی سمنان در روز پنج شنبه در اواخر ربیع الثانی ۱۰۱۰ ق حدیث مسلسل به جبن و جوز (پنیر و گردو) را برای وی خوانده و خود شیخ برای وی لقمه‌ای گرفته است. همچنین کرکی نوشته که بخشی از فصل زیادات از آخر احکام موتیٰ از کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی را در سمنان به قرائت بعض الاخوان نزد شیخ بهایی خوانده است. - \احادیثی که مؤلف در مشهد مقدس مقابل ضریع امام رضا (ع) بر شیخ بهایی در رمضان ۱۰۱۱ ق خوانده است. ۳۰. اجازۀ نقل روایت و فتوی از سید حسین بن حسن حسینی برای ابوالمکارم بن شیخ بنیاد؛ - \ دو سوال و جواب فتوایی فقهی به عربی در بارۀ اینکه اگر کفار و اشرار بخواهند قلعه‌ای در بلاد مسلمانها بسازند آیا منع آنها واجب است یا نه‌؟ جوابها از فقیهی که نامش ذکر نشده و کاتب از وی با عنوان «ح س سلمه الله» یاد کرده است. ۳۱. اجازۀ مولی حیدر بن منور بن حیدر تونی سبزواری برای جلال الدین محمود شاه بن جمال الدین حسین بن محمد حسنی در قصبۀ سابروار در مدرسۀ جمال الدین در ۲۸ ذیقعدۀ ۷۱۴ ق بعد از اتمام قرائت شرایع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام داده، در نسخۀ حاضر آغاز این اجازه موجود نیست و مجیز (سبزواری) ذکر کرده که خود آن را از شمس الدین محمد بن اشرف... بی المعالی علوی حسینی روایت می‌کند؛ ۳۲. اجازۀ شیخ محمد بن علی بن ابی جمهور احسایی برای مولی محمد بن صالح غروی حلی در ۱۵ جمادی الاول ۸۹۸ ق در استر آباد در قریۀ قلفان؛ به خط کرکی که از خط مجیز تحریر نموده است؛ ۳۳. اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی برای مولی شمس الدین محمد بن ترکی غروی در نجف اشرف در ۱۶ محرم ۹۱۵ ق؛ قطیفی در این اجازه تمامی اجازۀ فخرالمحققین فرزند علامه حلی را درج نموده و آن را به مجاز (شمس الدین محمد بن ترکی) اجازه داده است. به همین دلیل فهرستگار کتابخانه وزیری یزد
این اجازه را اشتباهاً با عنوان اجازه فخر المحققین فرزند علامه حلی به شمس الدین محمد بن ترکی معرفی نموده که درست نیست. کاتب کرکی در ۱۳ جمادی الثانی ۱۰۱۲ ق. ۳۴. اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی به شیخ منصور بن شمس الدین محمد بن ترکی، که در زیر اجازۀ قبلی خود در ۲۲ جمادی الثانی ۹۲۳ ق چند سطر نوشته و اجازۀ سابق را به وی نیز اجازه داده است؛ کاتب کرکی در همان تاریخ. ۳۶. اجازۀ شیخ علی بن عبدالعالی برای جمال الدین عبدالعلی بن شیخ نور الدین احمد بن سعد الدین محمد استرآبادی در نجف اشرف در ۲۶ رمضان ۹۲۹ ق، به خط کرکی؛ - \ اجازۀ سید حسین بن حسن حسینی به گرد آورنده مجموعه (سید حسین کرکی) در سال ۹۹۶ ق، به خط مجاز (سید حسین کرکی)؛ ۳۷. اجازۀ علامه حلی برای مولی تاج الدین محمود بن محمد بن قاضی سدید الدین عبدالواحد رازی در اواخر ربیع الثانی ۷۰۹ ق در سلطانیه، به خط کرکی که از روی خط علامه حلی نوشته است؛ ۳۸. اجازۀ امیر سید صدر الدین محمد بن غیاث الدین منصور دشتکی شیرازی حسینی مشهور به صدر واعظ برای سید امیر علی بن قاسم حسینی عریضی یزدی در قصبۀ طرشت از بلاد ری، که در اول نسخه‌ای از یک کتاب از تألیفات خود - که آن را برای مجاز تحریر نموده بود - نوشته است در دهۀ آخر جمادی الاول ۹۷۳ ق، در حالی که مجیز عازم مکۀ مکرمه برای حج تمتع بوده، به خط کرکی؛ ۳۹. اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی برای سید شریف بن نورالله بن محمد شاه حسینی تستری در ۱۱ جمادی الاول ۹۴۴ ق، کاتب کرکی در ۱۵ جمادی الثانی ۱۰۱۷ ق؛ ۴۰. اجازۀ فخر المحققین برای شهید اول در ۶ شوال ۷۵۶ ق که در اول جزء اول ایضاح الفوائد فی شرح مشکلات القواعد نوشته بود، و کرکی آن را از روی خط مجیز نقل کرده؛ ۴۱. اجازۀ شیخ علی بن عبد العالی برای شیخ بابا بن شیخ علی بن حبیب الله بن
سلطان محمد جوزدانی در ۲۱ صفر ۹۲۸ ق در نجف اشرف؛ به خط کرکی ۴۲. اجازۀ شیخ علی بن عبد العالی میسی برای شیخ عزالدین حسین بن شمس الدین محمد استر آبادی، در ۱۱ شوال ۹۰۷ ق، به خط کرکی، در شب ۲۲ ربیع الاول ۱۰۳۷ ق؛ ۴۳. اجازۀ محمد بن علی بن ابی جمهور احسائی برای شیخ محمد بن صالح غروی حلی در ۱۵ جمادی الاول ۸۹۸ ق، در استرآباد در قریۀ قلفان؛ ۴۴. اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی برای شمس الدین محمد بن حسن استرآبادی در ۲۱ محرم ۹۲۰ ق، به خط کرکی، در ۲۵ شعبان ۱۰۳۴ ق از روی خط مجیز؛ ۴۵. اجازۀ محمد بن علی بن ابی جمهور احسائی برای سید محسن رضوی مشهدی در ۱۵ ذیعقدۀ ۸۹۷ ق‌در مشهد رضوی، به خط کرکی از روی خط مجیز در مشهد در ۴ شعبان ۱۰۱۰ ق، مؤلف متذکر می‌شود که از شیخ نورالدین محمد نسابه اصفهانی و او از سید محمد مهدی و او از پدرش سید محسن رضوی (مجاز) و او از ابن ابی جمهور احسایی نقل روایت می‌کند؛ - \ طرق روایت صحیفه سجادیه از شهید ثانی که در ۷ شعبان ۹۳۰ ق نوشته است، به خط کرکی، بدون تاریخ؛ ۴۶. اجازۀ شهید ثانی برای شیخ تاج الدین بن هلال جزایری در جمعه ۱۴ ذیحجه ۹۶۴ ق، به خط کرکی، در ۱۵ رمضان ۱۰۳۷ ق که از روی نسخه‌ای که از روی نسخۀ شهید نوشته شده بود نوشته است؛ ۴۷. اجازۀ علی بن محمد بن یونس بیاضی بقاعی برای شیخ ناصر بن ابراهیم بویهی احسائی در شب جمعه ۱۱ شعبان ۸۵۲ ق، که در آن اجازۀ فخر الدین محمد بن حسن بن یوسف بن مطهر حلی به شیخ محسن بن مظاهر - که در ذیحجه ۷۴۱ ق داده - تماماً به عین الفاظش اجازه داده است، به خط کرکی، ۷ ربیع الاول ۱۰۴۰ ق؛ در فهرست وزیری این اجازه اشتباهاً با عنوان «اجازۀ فخر الدین محمد بن حسن بن یوسف بن مطهر حلی به شیخ ناصر بن ابراهیم بویهی» معرفی شده است،؛
۴۸. اجازۀ علی بن محمد بن یونس بیاضی بقاعی برای عزالدین حسن بن علی بن محمد، به همان خط و همان تاریخ. ۴۹. اجازۀ فخر الدین محمد بن حسن بن مطهر حلی برای سید مهنا بن سنان علوی حسینی، فقط چند سطر از آن تحریر شده، به خط کرکی، بدون تاریخ؛ ۵۰. اجازۀ شیخ احمد بن فهد حلی برای ابی محمد علی بن محمد بن حسین بن جعفر بن عزیز حائری برای روایت کتابش مهذب البارع فی شرح مختصر الشرایع، به خط حسین بن مظفر علی بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ؛ ۵۱. اجازۀ شیخ بهائی به ملا حسن علی بن عبدالله شوشتری در ۱۰۳۰ ق؛، به خط حسین بن مظفر علی بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ؛ - \ حدیثِ «مَن تزیّ بغیر زیّه فقُتِلَ فلا قود و لا دیة له» که کرکی از مولی تاج الدین حسن اصفهانی فلاورجانی به سند وی نقل و تحریر نموده است، بدون تاریخ؛ ۵۲. اجازۀ سید حسین بن حسن حسینی برای سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه) در اواخر ربیع الاول ۹۹۶ ق؛ به خط حسین بن مظفر علی بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ، در این اجازه مجیز اربعین شهید اول را اجازه داده است؛ ۵۳. اجازۀ شیخ تاج الدین حسین صاعد برای سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)؛ به خط حسین بن مظفر علی بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ؛ ۵۴. اجازۀ عبد العالی بن علی بن عبد العالی برای سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)، به خط حسین بن مظفر بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ، در این اجازه مجیز اربعین شهید اول را اجازه داده است. - \ نسبنامۀ سید حسین بن مظفر علی بن حسین کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، به خط خودش؛ ۵۵. اجازۀ میر داماد برای گرد آورندۀ مجموعه در ۱۰۳۸ ق، به خط حسین بن مظفر علی بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، در ۱۰۷۲ ق،
۵۶. اجازۀ شیخ بهایی برای سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)، در دهۀ اول جمادی ۱۰۰۲ ق در اصفهان، به خط نوۀ گرد آورندۀ مجموعه، در سال ۱۰۸۱ ق؛ ۵۷. اجازۀ دیگر از شیخ بهایی برای سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه) در شعبان ۹۸۹ ق؛ به خط نوۀ گرد آورندۀ مجموعه، بدون تاریخ؛ ۵۸. اجازۀ عبد العالی بن علی بن عبد العالی برای سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ، به خط حسین بن مظفر علی بن حسین بن حیدر کرکی (نوۀ گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ، در این اجازه مجیز اربعین شهید اول را اجازه داده است (تکرار اجازۀ ص ۱۳۵/۱)؛ - صفحۀ اول اجازۀ سید حسین بن حسن حسینی برای مؤلف (سید حسین کرکی) که صفحۀ دوم آن در ص ۱۳۵/۱ معرفی شد. ۵۹. اجازۀ شیخ بهایی برای سه فرزند سید حسین بن حیدر کرکی عاملی (سید مظفر علی و سید حسن علی و سید حیدر علی) در ۱۴ شوال ۱۰۱۴ ق؛ به خط نوۀ مؤلف؛ - \ فوائد متفرقه از شیخ بهایی با عنوان «هذه فوائد متفرقه لشیخنا البهایی دام بهاوه»، بخش اول آن تعلیقۀ شیخ بهایی بر رسالۀ قبلۀ مولی افضل قائنی است، به خط سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)؛ - فوائدی با عنوانِ «فوائد لشیخنا الشیخ عبد الصمد سلمه الله تعالی علی المطول و غیره»، به خط سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)؛ - \ حواشی شیخ عبد الصمد بر اربعین برادرش شیخ بهایی با عنوان «و من فوائد لشیخنا الشیخ عبد الصمد سلمه الله تعالی فیما کتبه و علّقه علی شرح اربعین حدیثاً التی الفها شیخنا الشیخ بهاء الدین محمد حفظه الله»، به خط سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)؛ ۶۰. اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی به خط خودش به شاه محمود خلیفی (تکرار اجازۀ ۲۳)؛ - \ طرق روایتی سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه) و مشایخ روایی وی، که خودش مرقوم نموده؛ - یادداشتی از سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)
مبنی بر اجازه دادن شیخ عبد الصمد (برادر شیخ بهایی) وی را در ۱۴ محرم ۱۰۱۲ ق در هرات؛ ۶۱. تکرار اجازۀ ش ۴۵ (اجازۀ محمد بن علی بن ابی جمهور احسائی برای سید محسن رضوی مشهدی در ۱۵ ذیعقدۀ ۸۹۷ ق در مشهد رضوی)، به خط سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه) از روی خط مجیز در ۴ شعبان ۱۰۱۰ ق؛ ۶۲. تکرار اجازۀ ش ۳۳ (اجازۀ شیخ ابراهیم بن سلیمان قطیفی برای مولی شمس الدین محمد بن ترکی غروی در نجف اشرف در ۱۶ محرم ۹۱۵ ق)، به خط سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه) در ۱۳ ربیع الاول ۱۰۱۱ ق، از روی خط مجیز در مشهد رضوی؛ - \ مطالبی که مؤلف در اثناء تدریس کافی از شیخ بهایی یادداشت نموده است. ۶۳. تکرار اجازۀ ۴۶ (اجازۀ شهید ثانی برای شیخ تاج الدین بن هلال جزایری در جمعه ۱۴ ذیحجه ۹۶۴ ق)، به خط سید حسین کرکی (گرد آورندۀ مجموعه)، بدون تاریخ کتابت. نسخه‌ها: ۱/۳۱۴۱۱ - یزد، وزیری: ۱۷۰۸، اغلب مجموعه به خط سید حسین بن حیدر کرکی عاملی در سال ۱۰۰۰ تا ۱۰۴۰ ق و قسمت‌های به خط نوۀ وی حسین بن مظفر علی بن حسین کرکی عاملی در سال ۱۰۷۰ ق و چند اجازۀ نیز به خط مجیزها، ۱۸۹ برگ [فهرست کتابخانه وزیری: ۱۰۲۷/۳-\۱۰۳۳]. ۲/۳۱۴۱۲ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۱۶۷۲، نسخ، احمد بن حسین اصفهانی، ۱۰۴۸ ق، بخش آخر مجموعه نظم و نثر است، «۲۰۱-\۳۰۳» ۱۰۳ برگ، ۱۷ سطر [فهرست مجلس: ۴۰۰/۴ و ۴۰۱].

گزارش اشکال یا پیشنهاد