بهبهان، برای شیخ ناصر بن محمد جارودی خطی، نوشته و در آن طرق روایتی خود را بیان نموده است. این اجازه مدبجه بوده و بعد از اجازهای نگاشته شده که سماهیجی از خطی گرفته است.
چاپ: قم، ۱۴۱۹ ق، با «عنوان الاجازة الکبیرة»، با تحقیق شیخ مهدی عوازم قطیفی، وزیری، ۳۳۸ ص.
آغاز: الحمد لله علی جزیل افضاله و جلیل نواله و الصلاة علی سیدنا محمد النبی و آله و علی جملة اصحابه.
نسخهها:
۱/۳۱۲۶۲ - قم، مرعشی: ۵۵۸۲، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، حسین محمد بحرانی، ۱۱ ذی حجه ۱۱۵۵ ق، ۳۵ برگ، ۲۰ سطر [فهرست مرعشی: ۳۴۵/۱۴].
۲/۳۱۲۶۳ - عراق، نجف، شیخ آقا بزرگ تهرانی: بدون شماره، شیخ آقا بزرگ محمد محسن تهرانی، بدون تاریخ کتابت، اجازه اول از اجازات الروایة [میراث حدیث شیعه: ۵۳۳/۷].
۶۰۷۵. اجازه به ناصر الدین بن جلال الدین بن محمد بن احمد نراقی
از: چند اجازه دهنده
چهار اجازهای که ناصر الدین بن جلال الدین بن محمد بن احمد نراقی از اساتید خود دریافت نموده، و آنها در ضمن کتاب مقدمة الواجب او (نراقی)، برایش نوشته اند، بدین ترتیب:
۱. اجازه لطف الله مازندرانی لاریجانی؛
۲. اجازه محمد حسین بن حسین؛
۳. اجازه ایروانی؛
۴. اجازه بحر العلوم طباطبایی برو جردی در ۱۱۹۴ ق.
نسخهها:
۳۱۲۶۴ - تهران، حسین مفتاح: ۲۰۴، بدون نام کاتب، ۱۲۹۴ ق، دو اجازه اول به خط مجیز است و اجازه ها در ضمن کتاب «مقدمة الواجب» مجاز آمده است [نشریه نسخههای خطی: ۲۹۸/۷].