اجازهای که میرزا محمد اخباری در انتهای کتاب تلخیص الاقوال استرآبادی، برای سید محمد علی بهبهانی در اواسط ذیحجه سال ۱۲۱۶ ق نگاشته است.
آغاز: الحمد لله رب العالمین و سلام علی عباده الذین اصطفی.
نسخهها:
۳۱۰۵۱ - شیراز، دانشکده پزشکی: بدون شماره، محمد بن عبد النبی بن عبد الصائغ نیشابوری (مجیز)، اواسط ذیحجه ۱۲۱۶ ق، در آخر تلخیص الاقوال [میراث اسلامی ایران: ۴۳۱/۱].
۵۹۱۱. اجازه به محمد علی تبریزی
از: محمد بن حسین عاملی، بهاء الدین (شیخ بهایی) (م ۱۰۳۰ ق)
اجازهای که شیخ بهایی در پایان نسخهای از شرح شمسیه قاضی امیر حسین میبدی (نسخه ش ۳۷۵۹ کتابخانۀ چستربیتی انگیس) در روز شنبه ۵ ربیع الآخر ۱۰۰۹ ق، برای قطب الدین محمد علی تبریزی نوشته است.
نسخهها:
۳۱۰۵۲ - ایرلند، دبلین، چستربیتی: ۳۷۵۹، شیخ بهایی محمد بن حسین عاملی (مجیز)، شنبه ۵ ربیع الثانی ۱۰۰۹ ق، در پایان شرح شمسیه، سابقه: مرعشی: عکس ۹۷۰ [فهرست عکسی مرعشی: ۴۵۲/۲؛ فهرست آربری: ۳/۴].
۵۹۱۲. اجازه به محمد علی تنکابنی
از: محمد بن محمد باقر حسینی مختاری نائینی، سید بهاء الدین (م ۱۱۴۰ ق)
اجازهای که بهاء الدین محمد مختاری نائینی برای شاگردش محمد علی تنکابنی در انتهای نسخهای از اصول کافی، بعد از اتمام خواندن آن در نزد وی، در سال ۱۱۱۷ ق، نگاشته است.
آغاز: اما بعد فقد قراء المولی الزکی... مولانا محمد علی التنکابنی... هذا الکتاب علی.