۲. اجازه به میرزا محمد بن عبدالوهاب همدانی؛
۳. اجازه به سید محمد مهدی بن محمد حسینی بروجردی؛
۴. اجازه به شیخ الشریعه فتح الله بن محمد جواد اصفهانی شیرزای؛
۵. اجازه به محمد حسین بن محمد باقر یزدی اردکانی؛
۶. اجازه به فرزندش محمد مسیح؛
۷. اجازه دیگر به محمد بن عبدالوهاب همدانی.
چاپ: میراث حوزۀ اصفهان، دفتر دوم (زمستان ۱۳۸۴ ش)، ص ۲۳۹-۲۸۳، به کوشش سید جعفر حسینی اشکوری.
نسخهها:
۲۹۹۹۵ - عراق، نجف، شیخ آقا بزرگ تهرانی: بدون شماره، شیخ آقا بزرگ محمد محسن تهرانی، بدون تاریخ کتابت، که سی و دومین اجازۀ آن اجازۀ صاحب روضات به شیخ الشریعه اصفهانی است، «ص ۱۲۹-۱۳۳» ۳ برگ [میراث حدیث شیعه:
۵۴۳/۷].
۵۰۴۰. اجازات محمد بن محمد زمان کاشانی
از: محمد بن محمد زمان کاشانی اصفهانی (زنده در ۱۱۷۲ ق)
حسین بن محمد علی خوراسکانی مجموعهای (نسخۀ ش ۴۳۱۹ مرعشی) شامل هفت رساله از آثار شیخ محمد بن محمد زمان کاشانی اصفهانی را در سال ۱۱۶۵ ق تحریر نموده است. این نسخه را مؤلف ملاحظه و تصحیح نموده و حاشیه هایی بر آن نوشته است. در نسخۀ یاد شده چند اجازه به مؤلف و نیز اجازاتی از وی به شاگردانش تحریر شده ولی در فهرست، نام مجیزین و مجازین ذکر نشده است.
شایان ذکر است که اجازۀ مولی محمد ابراهیم بن غیاث الدین خوزانی اصفهانی به مولی محمد بن محمد زمان کاشانی در میراث اسلامی ایران، (دفتر هفتم، ص ۱۵۵-۱۸۸)، به چاپ رسیده است.