پایان فروع) را در شب نهم رمضان ۱۰۸۲ به پایان رسانده، و آن را نزد علامه مجلسی خوانده و علامه در ذی قعده ۱۰۸۳ ق در پایان نسخۀ مذکور برای وی، اجازه نوشته است.
چاپ: اجازات الحدیث، حسینی اشکوری: ۶۳ (از روی نسخه مرعشی به همراه تصویر اجازه در آخر)؛ تصویر این اجازه در آخر فهرست مرعشی نیز آمده است.
آغاز: بسمله انهاه المولی الفاضل الصالح التقی الذکی مولانا عبد الرزاق الجیلی...
فاجزت له دام توفیقه ان یروی.
نسخهها:
۳۰۴۰۴ - قم، مرعشی: ۴۵۹۲، آغاز: برابر نمونه، محمد باقر بن محمد تقی مجلسی (مجیز)، ذی قعده ۱۰۸۳ ق، پایان فروع کافی [فهرست مرعشی: ۱۶۱/۱۲].
۵۳۶۱. اجازه به عبد الرزاق مازندرانی
از: زین العابدین بن نور الدین بن مراد بن علی حسنی، امیر ( ۱ ) (قرن ۱۱ ق)
اجازهای که امیر زین العابدین بن امیر نورالدین بن مراد بن علی حسنی - شاگرد مولی محمد امین استر آبادی - برای شیخ عبدالرزاق، در مکه نوشته است.
چاپ: بحار الانوار: ۱۴/۱۱۰-۱۶.
آغاز: الحمد لله الذی جعل الانبیاء و المرسلین لهدایة الخلق اجمعین و الاوصیاء من بعدهم لارشاد البریة الی یوم الدین.
نسخهها:
۳۰۴۰۵ - تهران، دانشگاه تهران: ۱۷۷۵، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، اجازه اول از جلد دوم اجازات بحار الانوار، سابقه: اجازات بحار الانوار: ۸۳ [فهرست دانشگاه تهران: ۳۱۶/۸؛ بحار الانوار: ۲۰۱/۱۱۰].