اجازه به مهنا بن سنان حسینی عبیدلی مدنی 2
ج ۱۱، ص ۵۷۳–۵۷۴، ش ۶۰۶۹
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۱، ص ۵۷۳–۵۷۴، ش ۶۰۶۹
۶۰۶۹. اجازه به مهنا بن سنان حسینی عبیدلی مدنی (۲)
از: حسن بن یوسف بن مطهر، جمال الدین ابو منصور (علامه حلی) (م ۷۲۶ ق)
اجازۀ دوم علامه حلی برای سید مهنا، که در محرم سال ۷۲۰ ق نوشته است.
چاپ: بحار الانوار: ۱۴۷/۱۰۷-۱۴۹ و ۲۱/۱۰۸.
[الذریعه: ۲۳۸/۵؛ طبقات اعلام الشیعه: قرن ۸ ق (الحقائق الراهنة فی المائة الثامنة)، ص ۲۲۳]
آغاز اجازۀ دوم: بسمله. یقول العبد الفقیر الی الله تعالی حسن بن یوسف بن المطهر قد اجزت للمولی السید الحسیب النسیب المعظم المرتضی سید الاشراف مفخر آل عبد المناف نجم الملة و الحق و الدین مهنا بن سنان العلوی الحسینی ادام الله افضاله و اعزّ اقباله.
نسخهها:
۱/۳۱۲۴۴ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۷۷۳۴، نسخ، یوسف بن محمد بن ابراهیم یوسف میثی، ربیع الثانی ۸۵۵ ق، رساله سوم مجموعه [فهرست آستان قدس: ۳۰۳/۱۴].
۲/۳۱۲۴۵ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۲۸۲۲، احمد بن علی حسینی جزائری حائری، ۹۹۴ ق، ۲ برگ [فهرست آستان قدس: ۳۶/۲ در آن این نسخه با شمارۀ ۱۲۰ و ۱۲۱ معرفی شده است؛ فهرست آستان قدس: ۲۱/۲۷].
۳/۳۱۲۴۶ - قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۷۸۹، نسخ، علی بن محمد بن حسن بن زین الدین عاملی، ۱۰۹۰ ق، رسالۀ چهارم مجموعه، «ص ۵۱-۵۲» ۱ برگ، سابقه:
مرکز احیاء میراث اسلامی: عکس ۹۸۲ [فهرست مرکز احیاء: ۴۴۵/۲؛ فهرست عکسی مرکز احیاء: ۲۲۵/۳].
۴/۳۱۲۴۷ - تهران، مجلس شورای اسلامی: مجموعه طباطبایی ۳۸۶، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، رسالۀ چهارم مجموعه، «۱۰۹ ر - ۱۱۱ ر» ۳ برگ [فهرست مجلس: ۱۴۱/۲۲].
۵/۳۱۲۴۸ - تهران، ملی تهران: ۴۳۸۰۸، نسخ، عباس بلاغی، ۱۱۵۴ ق، رساله سی و ششم مجموعه، ۴ برگ [فهرست ملی تهران: ۳۴/۱۷].
۶/۳۱۲۴۹ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۴۵۶۶، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله چهارم مجموعه، «۲۴ ر - ۲۵ پ» ۲ برگ [فهرست مجلس:
۲۵۹/۱۲].
۷/۳۱۲۵۰ - تهران، مجلس شورای اسلامی: ۵۱۹۲، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله چهارم مجموعه، «۹۹ پ - ۱۰۱ پ» ۳ برگ [فهرست مجلس: ۲۰/۱۶].
۸/۳۱۲۵۱ - تهران، دانشگاه تهران: ۱۰۲۲، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رساله اول مجموعه، «۶۸ الف - ۷۰ پ» ۳ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۲۰۲۲/۳].
۹/۳۱۲۵۲ - علامه مجلسی، اجازات بحار الانوار: ۹ و ۳۰، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت [بحار الانوار: ۲۹۲/۱۰۷؛ بحار الانوار: ۲۰۷/۱۰۸].