اجازه به محمد هادی بن مرتضی بن محمد مؤمن بن شاه مرتضی کاشانی
ج ۱۱، ص ۵۳۶–۵۳۷، ش ۶۰۰۱
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۱، ص ۵۳۶–۵۳۷، ش ۶۰۰۱
۶۰۰۱. اجازه به محمد هادی بن مرتضی بن محمد مؤمن بن شاه مرتضی کاشانی
از: محمد محسن بن مرتضی فیض کاشانی (م ۱۰۹۱ ق)
فیض کاشانی در خاتمۀ کتابش وافی دو اجازه برای نوۀ برادرش (محمد هادی بن مرتضی بن محمد مؤمن بن شاه مرتضی) نگاشته است. این دو اجازه یکی مختصر و بدون تاریخ و دومی مفصل و مورخ صفر ۱۰۷۲ ش است.
[طبقات اعلام الشیعة، قرن ۱۲، ص ۸۰۴]
آغاز اجازۀ مختصر: الحمد لله الذی ابقی رمق روایة الحدیث بابقاء نوع حاملیه.
آغاز اجازۀ مفصل: ان احسن الحدیث و خیر الخبر حمد من استبقی معالم الشریعة.
نسخهها:
۱/۳۱۱۴۴ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۶۶۰۲، محمد فاضل بن اسماعیل تونی، دهۀ اول جمادی الثانی ۱۰۸۶، به ضمیمۀ جزء ۱۳ تا ۱۵ وافی [فهرست آستان قدس:
۵ / چ ۱، ۲۰۹، چ ۲، ۳۵۵؛ فهرست آستان قدس: ۳۷/۲۷ و ۴۳ که در آن به صورت دو اجازه مستقل معرفی شدهاند].
۲/۳۱۱۴۵ - تهران، دانشگاه تهران: ۶۶۲، بدون نام کاتب، ۱۱۰۷ ق، در ذیل جزء ۱۲ تا ۱۵ وافی، در فهرست دو اجازه با عنوان یک اجازه معرفی و نام مجاز نیز ذکر نشده است، «۶۸۲ پ» ۱ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۶۴۰/۳].
۳/۳۱۱۴۶ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۱۲۶۱، نسخ، جمال الدین بن محمد قاسم بن یوسف حیرانی، محرم ۱۱۲۴ ق، بضمیمۀ جزء ۱۳ تا ۱۵ وافی، در فهرست اجازۀ دوم اشتباهاً به عنوان اجازۀ فیض به فرزندش محمد های علم الهدی معرفی شده است [فهرست آستان قدس: ۶۱۸/۱۴].