اجازه به محمد بن ابی طالب بن محمد آوی 2
ج ۱۱، ص ۳۴۳–۳۴۴، ش ۵۶۲۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۱، ص ۳۴۳–۳۴۴، ش ۵۶۲۷
۵۶۲۷. اجازه به محمد بن ابی طالب بن محمد آوی (۲)
از: حسن بن یوسف بن مطهر، جمال الدین ابو منصور (علامه حلی) (م ۷۲۶ ق)
اجازۀ دیگری که علامه پس از خواندن کتابش مراصد التدقیق و مقاصد التحقیق
در نزدش، در ۴ جمادی الاول ۷۱۰ ق در سلطانیه، برای آوی نوشته است.
چاپ: میراث حدیث شیعه: ۵۲۲/۹.
آغاز: قرأ علی هذا الکتاب الاجل الاوحد العالم الفقیه الفاضل الکبیر العلامة المحقق المدقق افضل العلماء شمس الدین محمد بن ابی طالب الآوی.
نسخهها:
۳۰۷۲۷ - تهران، دانشگاه تهران: ۲۳۰۱، آغاز: برابر نمونه، علامه حسن بن یوسف بن مطهر حلی (مجیز)، ۴ جمادی الاول ۷۱۰ ق، ضمن مراصد التدقیق علامه حلی [فهرست دانشگاه تهران: ۹۳۴/۹؛ میراث حدیث شیعه: ۵۲۲/۹].