الکلم الطیب و القول المختار فی المأثور من الدعوات و الاذکار
ج ۱۰، ص ۳۹۸–۳۹۹، ش ۴۹۹۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۰، ص ۳۹۸–۳۹۹، ش ۴۹۹۷
۴۹۹۷. الکلم الطیب و القول المختار فی المأثور من الدعوات و الاذکار
(عربی)
از: عبد الرحمن بن ابی بکر خضیری سیوطی شافعی، جلال الدین (م ۹۱۱ ق)
مؤلف در این رساله ذکرها و دعاهای مأثور را از کتب حدیث همچون: صحیح بخاری و مسلم، سنن ابوداود وترمذی و نسایی و ابن ماجه، مستدرک حاکم، مسند احمد، معجم کبیر طبرانی، سنن بیهقی، عمل یوم و لیة ابن سنی، الثواب ابوشیخ بن حیان و مسند احمد بن منیع، استخراج و ذکر نموده است. او مأخذ هر دعا و ذکر را در ابتدای آن و با کلمات رمز بیان کرده است.
[کشف الظنون: ۱۵۰۶/۲]
آغاز: الیه یصعد الکلم الطیب والعمل الصالح یرفعه و منه ینزل الغیث الصیب یشرق به صدر العارف.
نسخهها:
۲۹۹۲۹ - تهران، ملی تهران: ۲۶۸۸ / ع، نسخ، بدون نام کاتب، اواخر قرن ۱۰ ق، ۴۳ برگ [فهرست ملی تهران: ۱۱۹/۱۳].