الذکر و الورد
ج ۱۰، ص ۳۷۵–۳۷۶، ش ۴۹۵۸
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۰، ص ۳۷۵–۳۷۶، ش ۴۹۵۸
۴۹۵۸. الذکر و الورد
(عربی)
از: احمد رودباری (قرن ۱۳ ق)
در فضیلت ذکر و بعضی دعاهای کوتاه و ذکرهایی که در احوال و اوقات مختلف گفته میشود و پاره ای از اعمال مستحب که موجب قرب میگردد، گرفته شده از احادیث اهل سنت و بعضی گفتههای ابن عربی و صوفیان دیگر.
آغاز: الحمد للّٰهرب العالمین حمدا کثیرا طیبا مبارکا فیه کما یحب ربنا و یرضی و اشهد أن لا اله الا اللّٰه الاحد الصمد الغنی الذی الیه یفتقر کل ما فی الکون.
انجام: اللهم بنورک اهتدیت و بفضلک استغنیت و بنعمتک اصبحت و امسیت.
انتهی
نسخهها:
۲۹۸۵۹ - قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۱۷۷۲، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نسخ، صدر الدین غفاری، ۲۰ محرم ۱۲۱۷ ق، رساله دوم مجموعه، «۳۰ پ ۴۲ ر» ۱۳ برگ، ۱۰/۵ * ۱۸، [فهرست مرکز احیاء: ۱۹۱/۵].