مناجات
ج ۱۰، ص ۲۱۷، ش ۴۷۵۰
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۰، ص ۲۱۷، ش ۴۷۵۰
۴۷۵۰. مناجات
(فارسی)
از: عبد الخالق بن عبد الرحیم یزدی، ملا (م ۱۲۶۸ ق)
کتابی است در ادعیه، مناجات و زیارات مختلفه که حسب الامر آصف الدوله نگاشته است و آن مشتمل است بر مناجات دهگانه: اول: در طریقۀ بعضی از سیرتهای موحدین؛ دوم: در تفکر کردن احوال دنیا و فنای آن؛ سوم: در طریقه محاسبه نفس؛ چهارم: در استغفار از بدیها؛ پنجم: در واگذاشتن امور است به خداوند؛ ششم: در خواستن حوایج از خداوند؛ هفتم: مناسب وقت سحر و پس از نماز شب؛ هشتم: در خوشحالی قبول توبه؛ نهم: در طریقه پناه بردن به درگاه پروردگار؛ دهم: در پناه بردن به انوار محمد و آله الطاهرین. این کتاب مصدّر است به: آیه شریفه «تلک عشرة کاملة» و ادعیه کمیل، شب عرفه، سمات، مناجات علوی، نماز اول ماه، اعمال لیالی قدر، زیارت ششم حضرت امیر و عاشورا، دوازده امام خواجه نصیر الدین طوسی با اعتصام و اختتام آن.
آغاز: حمد و سپاس مر خداوندی را سزاست که اسم مقدس او همه دردها را دواست.
نسخهها:
۲۹۱۴۳ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۳۲۶۸، نسخ، بدون نام کاتب، قبل از ۱۲۶۶ ق، ۱۵۷ برگ [فهرست آستان قدس: ۴۹۷/۱۵ و ۲۹۰/۲].