مقالید الفلاح مختصر مصباح الهدی
ج ۱۰، ص ۱۹۶–۱۹۷، ش ۴۷۳۴
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱۰، ص ۱۹۶–۱۹۷، ش ۴۷۳۴
۴۷۳۴. مقالید الفلاح (مختصر مصباح الهدی)
(فارسی)
از: فضل علی بن شاهوردی بیک توشمال باشی (قرن ۱۲ ق)
مؤلف در هنگام تنظیم کتاب «الأوفی» که - موسوعۀ حدیثی بوده - دعاها را در کتاب مستقلی به نام «کنز الحق» جمع آوری کرده و سپس آن را در کتاب «مصباح الهدی» تلخیص نموده است. بعد از آن با حذف سند دعاها کتاب حاضر (مقالید الفلاح) را پرداخته است. این کتاب مشتمل بر ادعیه ایام و شهور و آداب زیارت و سفر منقول از کتب معتمد امامیه است، که در یک مقدمه و دوازده باب و یک خاتمه، تنظیم شده، با این عناوین:
مقدمه: در اوقات و اماکن و اشخاص و طریق دعا؛ باب اول: در طهارت و زینت؛ باب دوم: درنمازها؛ باب سوم: ادعیه شب و روز؛ باب چهارم: ادعیه و اعمال مسجد؛ باب پنجم: آداب سفر و زیارت؛ باب ششم: ادعیه شهر؛ باب هفتم: ادعیه انبیاء و اوصیاء؛ باب هشتم: ادعیه توحید و مناجات و ادعیه عظیمه موسومه؛ باب نهم: ادعیه خوف؛ باب دهم: ادعیه حفظ قرآن و فتح و ختم آن و بعضی از خواص
سور و آیات؛ باب یازدهم: ادعیه اکل و شرب و مقاربت؛ باب دوازدهم: معالجات؛ خاتمه: در احوال موت و بعد از فوت. مؤلف از «مصباح الهدی» اختصار دیگری هم انجام داده که موسوم به «العروة الوثقی» است و آن را در سال ۱۰۰۸ ق نگاشته، که قبل از این معرفی گردیده است.
آغاز: حمد بی حد مجیب الدعواتی را سزد که زبان شکر گزاری یکدلان بساط عبادت از گلشن ابداعش گلی است همیشه بهار.
نسخهها:
۲۹۰۰۵ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۱۳۵۵، افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، در عصر مولف، ادعیه ترجمه شده، ۳۴۰ برگ [فهرست آستان قدس: ۴۹۴/۱۵].