منهج سوم: متواترات، موجب علم قطعی میشوند یا ظنی؟
منهج چهارم: تقسیم بندیهای حدیث در اصطلاح قدما و متأخران.
منهج پنجم: شروط قبول قول راوی.
منهج ششم: اعتبار قول راوی در حالت ادای روایت است نه وقت تحمل آن
منهج هفتم: طرق موصوله به شناخت عدالت راوی
منهج الثامن: انواع حمل حدیث
منهج نهم: آداب کتابت حدیث
منهج دهم: اصطلاحات محدثان در اسناد
منهج یازدهم: چگونگی شکل گیری احادیث شیعه
منهج دوازدهم: بحثی در معنای صحابی و تابعی
منهج سیزدهم: کنیههای معصومان (ع)
منهج چهاردهم: اصحاب اجماع
منهج پانزدهم: بحثی در جماعتی از راویان که نجاشی آنان را استثنا کرده است.
منهج شانزدهم: بحثی در طبقه راویان، تعریف و مفهوم آن.
منهج هفدهم: فِرَق شیعه. خاتمه در اختلاف حدیث، علل آن و احادیث موضوع.
چاپ: این رساله توسط آقای علی رضا هَزار تصحیح و تحقیق شده و در ضمن مجموعۀ «درایة الحدیث» در مرکز تحقیقات دارالحدیث در دست انتشار است.
آغاز: احمدک اللهم لتواتر نعمائک.
انجام: البلدة المعروفه بهرات حفت بسائر الخیرات و الحمد للّٰهوحده.
نسخهها:
۱/۳۰۸. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۱۱۳۱، عنوان معرّفی: نکته هایی در شیوه ی مولفان کتب حدیث، آغاز: قال مهذب الدین فی کتابه المقنعة الانیسة فی الدرایة منهم، نسخ، سیّد محمّد صادق طباطبایی سنگلجی، بدون تاریخ کتابت، تنها بخش کوچکی از کتاب است، (۴ ص) ۲ گ برگ، ۱۱ * ۱۸ [فهرست مجلس: ۵۸۳/۲۳].
۲/۳۰۹. تهران، ملک: ۳۵۷۲، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ دوم مجموعه [فهرست ملک: ۴۹۵/۶].
۳/۳۱۰. تهران، دانشکده الهیات: ۶۴۱ د، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ اوّل مجموعه، «پ ۳-۱۸ پ» ۱۵ برگ [فهرست الهیات تهران: ۳۴۶/۱ و ۶۷۵].