المکتنی فی سرد الکنی الکنی
ج ۱، ص ۴۹۰–۴۹۱، ش ۴۷۳
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱، ص ۴۹۰–۴۹۱، ش ۴۷۳
۴۷۳. المکتنی فی سرد الکنی (الکنی)
(عربی)
از: محمّد بن احمد بن عثمان ذهبی، شمس الدین (۷۴۸ ق)
مؤلف در این کتاب، کنیههایی را که برای راویان حدیث در کتابهای حدیثی به کار برده میشود، به ترتیب حروف تنظیم کرده است. این کتاب به ترتیب کتاب حاکم نیشابوری است، با اختصار و اضافۀ آنچه که احتیاج به اضافه دارد.
آغاز: الحمد للّٰهالذی لم یتخذ ولدا ولم یکن له شریک فی الملک ابدا... اما بعد فهذا مؤلف تمس الیه اعظم الحاجة فی معرفة الکنی.
انجام: و غالب کنی النساء انما هی اذا کبرت المراة دعیت باسم ولدها و کثیر منهن بکنیة زوجها.
نسخهها:
۱/۲۳۹۴. تهران، دانشگاه تهران: ۱۱۵۶، آغاز: برابر نمونه، نسخ، عمران بن عامر ازهری مالکی، یکشنبه ۲۲ شوال ۱۰۹۰ ق، رسالۀ اوّل مجموعه، «۱ پ - ۱۰۵ ر» ۱۰۵ برگ، ۲۹ سطر، سابقه: کتابخانه دانشگاه تهران: میکرو فیلم ۲۶۵۳، مرعشی: عکس ۸۴۴ [فهرست دانشگاه تهران: ۲۳۶۰/۶؛ فهرست میکروفیلمهای دانشگاه تهران:
۷۱۹/۱؛ فهرست عکسی مرعشی: ۳۲۰/۲].
۲/۲۳۹۵. قم، مرعشی: ۵۴۶۰، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نسخ، میرزا علی اکبر ایروانی شرفخانی، قرن ۱۴ ق، رسالۀ اوّل مجموعه، «۳ پ - ۲۰۹ پ» ۲۰۷ برگ، ۱۳ سطر، ۲۱ * ۱۷ [فهرست مرعشی: ۲۴۰/۱۴].