زبدة الأقوال فی خلاصة الرجال
ج ۱، ص ۳۲۰–۳۲۱، ش ۳۰۷
فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱، ص ۳۲۰–۳۲۱، ش ۳۰۷
۳۰۷. زبدة الأقوال فی خلاصة الرجال
(عربی)
از: حسین بن کمال الدین ابزر حسینی حلاوی (قرن ۱۱ ق)
رسالۀ مفصّلی است در رجال که مؤلف در آن، موثّقان و ممدوحان را ذکر نموده است. او مطالب کتابش را از کتاب‌های مشهور شیعه مانند الفهرست و الرجال شیخ طوسی، رجال النجاشی، رجال الکشی، و خلاصة الأقوال علامۀ حلّی گردآوری و تنظیم نموده و در آخر رساله، چند فایده آورده و در پایان، طُرُق روایتی خود را ذکر نموده است. مؤلف از شاگردان شیخ بهایی بوده و از او اجازه نقل روایت دارد.
[الذریعة: ۱۹/۱۲؛ مصفی المقال: ۱۵۲]
آغاز: فیقول... ان اولی ما تنقضی فیه الّا عمار و یصرف فی طلبه اللیل والنهار بعد کتاب ملک الجبار الاشتغال بالاحادیث... و قد رتبته علی فصول علی نسق حروف المعجم و کل فصل علی ابواب... الفصل الاوّل فی الهمزة و فیه ثلاثة عشر
الباب الاوّل فی آدم و فیه اربعة رجال الاوّل آدم بن اسحاق.
انجام: و ان اقول لی طرقا الی العلامة عدیدة اخصرها ما رویته عن شیخی و استادی و من علیه اعتمادی بهاء الملة و الدین شیخنا و معتمدنا الشیخ بهاء الدین عن والده عمدة المجتهدین الشیخ حسین بن عبد الصمد العاملی الحارثی.
نسخه‌ها:
۱۵۷۷. بروجرد، مدرسه امام صادق (ع): ۴۵، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، تصحیح شده، ۱۹۶ برگ، ۲۰ سطر، ۱۵ * ۲۱، سابقه: کتابخانه مرکز احیاء میراث اسلامی: عکس ۹۵۲ [مجله وقف میراث جاویدان: ۱۲۶/۲۱؛ فهرست عکسی مرکز احیاء: ۱۷۷/۳].