درایة الحدیث
ج ۱، ص ۲۷–۲۸، ش ۲۵
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱، ص ۲۷–۲۸، ش ۲۵
۲۵. درایة الحدیث
(عربی)
از: حسین بن محمّد حسینی، سیّد (قرن ۱۴ ق)
مؤلف در این رساله، بعضی از قواعد علم درایه را در یک مقدمه و شش باب و یک خاتمه با استدلال مختصر بیان کرده است. عناوین بابهای کتاب، چنین است:
مقدمه: فی حدّ العلم و موضوعه و غایته؛
الباب الاوّل: فی ان التزکیة و الجرح شهادة او روایة او ظنون اجتهادیة؛
الباب الثانی: هل یجوز الاکتفاء بتعدیل المتأخرین؛
الباب الثالث: هل یجوز الاکتفاء بتصحیح الغیر ام لا؛
الباب الرابع: هل یجوز التعویل علی اخبار الآحاد؛
الباب الخامس: فی تقسیم الخبر باصطلاح المتأخرین؛
الباب السادس: فی الاصطلاحات المتداولة فی کتب الرجال.
مؤلف از دانشمندان رجالی سدۀ چهاردهم هجری است و علاوه بر رسالۀ حاضر، اجازهایاز وی بهیکی از دانشمندان (فهرست مرعشی، ج ۱۸، ص ۶۲) و رسالهای در علم رجال (فهرست کتابخانۀ غرب همدان، ص ۲۴۳) در دست است.
آغاز: نحمدک یا رب بجمیع محامدک ونشکرک یا سیدی.
نسخهها:
۱/۹۶. قم، مرعشی: ۸۸۷۱، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمّد رحیم خویی، ۱۲۶۸ ق، رساله پانزدهم مجموعه، «۵۸ پ - ۸۳ ر» ۲۶ برگ [فهرست مرعشی: ۵۹/۲۳].
۲/۹۷. قم، مرعشی: ۵۴۶۷، از آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، سیّد حسین حسینی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رساله دوم مجموعه، «۱۴۳ پ - ۱۸۴ پ» ۴۱ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۸/۱۴].