مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

درایة الحدیث

ج ۱، ص ۲۷–۲۸، ش ۲۵

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۱، ص ۲۷–۲۸، ش ۲۵
۲۵. درایة الحدیث (عربی) از: حسین بن محمّد حسینی، سیّد (قرن ۱۴ ق) مؤلف در این رساله، بعضی از قواعد علم درایه را در یک مقدمه و شش باب و یک خاتمه با استدلال مختصر بیان کرده است. عناوین باب‌های کتاب، چنین است: مقدمه: فی حدّ العلم و موضوعه و غایته؛ الباب الاوّل: فی ان التزکیة و الجرح شهادة او روایة او ظنون اجتهادیة؛ الباب الثانی: هل یجوز الاکتفاء بتعدیل المتأخرین؛ الباب الثالث: هل یجوز الاکتفاء بتصحیح الغیر ام لا؛ الباب الرابع: هل یجوز التعویل علی اخبار الآحاد؛ الباب الخامس: فی تقسیم الخبر باصطلاح المتأخرین؛ الباب السادس: فی الاصطلاحات المتداولة فی کتب الرجال.
مؤلف از دانشمندان رجالی سدۀ چهاردهم هجری است و علاوه بر رسالۀ حاضر، اجازه‌ای‌از وی به‌یکی از دانشمندان (فهرست مرعشی، ج ۱۸، ص ۶۲) و رساله‌ای در علم رجال (فهرست کتاب‌خانۀ غرب همدان، ص ۲۴۳) در دست است. آغاز: نحمدک یا رب بجمیع محامدک ونشکرک یا سیدی. نسخه‌ها: ۱/۹۶. قم، مرعشی: ۸۸۷۱، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمّد رحیم خویی، ۱۲۶۸ ق، رساله پانزدهم مجموعه، «۵۸ پ - ۸۳ ر» ۲۶ برگ [فهرست مرعشی: ۵۹/۲۳]. ۲/۹۷. قم، مرعشی: ۵۴۶۷، از آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، سیّد حسین حسینی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، رساله دوم مجموعه، «۱۴۳ پ - ۱۸۴ پ» ۴۱ برگ [فهرست مرعشی: ۲۴۸/۱۴].

گزارش اشکال یا پیشنهاد