ترجمة إبراهیم بن هاشم القمی مفصّل
ج ۱، ص ۱۸۲، ش ۱۸۷
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۱، ص ۱۸۲، ش ۱۸۷
۱۸۷. ترجمة إبراهیم بن هاشم القمی (مفصّل)
(عربی)
از: محمّد باقر بن محمّد تقی موسوی شفتی اصفهانی، حجة الاسلام (۱۲۶۰ ق)
شرح حالی است از ابراهیم بن هاشم قمی در دو بحث: ۱ - در احوال وی ۲ - در اموری که توجه به آن حایز اهمیت است و در آخر نیز تعلیقاتی مهم بر آن افزوده است. مؤلف رسالهای مختصر در این موضوع نگاشته بود که در رساله حاضر به تفصیل از آن سخن گفته است. رسالۀ نهم از الرسائل الرجالیة مؤلف است.
[الذریعة: ۱۴۷/۴؛ التراث العربی: ۲۵/۲]
آغاز: الحمد للّٰهالمأبد مملکته بالخلود و الدوام و الممتنع سلطنته بغیر جنود و لا اعوان و علی اکمل انبیائه.
انجام: و منه یظهر ان الاتکال علی النقل لا سیما فی هذا المقام بمعزل عن الاعتبار و للّٰهالحمد و الشکر فی کل حال.