چند موقف است و هر موقف دارای چند مسلک یا مرتبه میباشد و در آخر رساله نیز چند نکته آورده است. بعضی از عناوین کتاب چنین است: موقف دویم (از مقام اول): در مباحث عقلیه (در توحید) در سه مسلک: ۱) مسلک متکلمان، ۲) مسلک حکمای مشائین، ۳) مسلک عظمای حکماست که ایشان را به عرف زمان ما اشراقیان میگویند؛ مقام دویم در کشف بعضی حقایق شهودی در دو «موقف»: موقف اول: در بیان حقایق متعلقه به آن بدانکه توحید را سه مرتبه است: ۱) توحید افعال، ۲) توحید صفات، ۳) توحید ذات، موقوف دوم در لطائف متعلقه به الفاظ آن بدانکه حروف را سه «مرتبه» است: ۱) آن است که در نفس متکلمند، ۲) آن است که در صورت صوتی کلامی بر مشعر سمع جلوه میکند، ۳) آن است که در هیئت رقمی کتابی بر دیده اولی الایدی و الابصار ظاهر میشود. از اواسط موقف اول از مقام اول تا آخر کتاب؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۶گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۴ - ۲۰۶۲]
۹. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: ۱۴۱۹/۱۰ ط
خط: نستعلیق، کا: گویا محمد تقی تاری، تا: قرن ۱۲؛ ۴ص (۹۲- ۹۵)، اندازه: ۱۵×۲۵سم [ف: ۲۴/۳ - ۱۱۸]
۱۰. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۱۷۷۹/۲
آغاز: بدانکه توحید یا به معنی دورا یکی کردن است یا آنکه دو تا را یکی دانستن؛ انجام: بر حدث چون زد قدم دنگش کند ×× چون که گردش دنگ همرنگش کند(کذا)
رساله مختصر استدلالی و تحقیقی است در اثبات یگانگی حضرت باری تعالی میباشد؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: قربان بن محمد نیشابوری، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ واقف: سید سعید طباطبایی، ۱۳۳۲؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: شومیز، ۱۰گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۰/۵×۱۵سم [ف: ۵ - ۲۰۰]
۱۱. تهران؛ نوربخش (خانقاه نعمت اللهی)؛ شماره نسخه: ۳۲۵/۲
آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقين ... بدانکه ای جان من، کلمه گویان بسیار و مسلمانان اندک؛ انجام: تمام شد. کار من نظام شد.
این کتاب درباره توحید است ولیکن مطلب قابل ذکری ندارد و بیشتر مطالب آن جنبه اخلاقی دارد؛ بیکا، تا: ۱۲۴۰ق؛ کاتب بیمایه بوده و غلط املائی بسیار به کار برده؛ جلد: مقوایی، ۵۶ص (۶۱-۱۱۶)، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۲ - ۶۱]
۱۲. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۱۵۲۰/۳
آغاز: بسمله توحید یعنی خداوند واجب الوجود بالذات که صاحب جمیع صفات کمال و جمال است و منزه از؛ انجام: نه مرکب بود و جسم نه مرئی نه محل - بی شریک است و معانی تو غنی دان خالق.
در اثبات ذات و صفات الهی؛ خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۲۵۵ق؛ جلد: تیماج قهوهای، ۵گ، اندازه: ۱۳×۲۱سم [ف: ۴ - ۲۰۸۰]
۱۳. تهران؛ مهدوی؛ شماره نسخه: ۳۶۴/۱۲
بندی در توحید عرفانی و در آن از توحید عوام و توحید علمی یاد شده و گویا از فیض باشد؛ کا: علی بن احمد رشتی، تا: ۱۲۷۰ق، جا: یزد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج تریاکی، ۱۹ سطر، قطع: جیبی [نشریه: ۲ - ۱۷۸]
۱۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۴۲۹۹
آغاز: بسمله: الحمدالله ربالعالمین؛ انجام: مذاهب باطله که در بین مسلمین
خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد بن حسین، تا: ۱۲۹۳ق؛ افتادگی: انجام [الفبائی ف: - ۱۵۱]
۱۵. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۶۹۱/۲
آغاز: بسمله، هو الحی الذی لایموت، الحمد لله الذی جعل الوصیة؛ انجام: پس اثبات ثبوت پیغمبر محمد بن عبدالله.
منابع دینی و احادیث و اخبار اسلامی دلایلی بر وجود صانع و پرودگار دارد و نشان میدهد که جهان بی صانع نمیتواند باشد و بشر برای رهیابی بآن صانع بزرگ باید به عبادت تمسک جوید. بهظاهر نسخه به پایان نمیرود؛ بیکا، تا: ۱۲۹۴ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی میشن تریاکی، ۱۰ص (۲۵۰-۲۶۰)، ۱۷ سطر (۱۰×۱۶)، اندازه: ۱۷/۵×۲۱/۵سم [ف: ۱۰ - ۲۷۳]
۱۶. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۷۵۹۹/۷-۳۸/۲۱۹
آغاز: چنان مقرر گردانیده که عقل عقلای هر زمانی در آنها حیران وفهم حکمای هراوانی در آنها سرگردانست ... سپس دور وتسلسل لازم میآید وهر دوباطل است پس میگوئیم که ذات باری تعالی یکی است وهمان یکی واجب الوجود است و بس باب دوم در توحید است بدانکه توحید در این مقام؛ انجام: در عالم ذر که حق تعالی فرمود الست بربکم مؤمن و کافر بودند یعنی آنهایی که در دنیا کافرند آنروز بودند و همه اقرار بربوبیت کردند و اگر چنین نبود احدی پروردگار خود را
بندی از رسالهای است در اصول دین مطابق با مذهب شیعه، باب دوم در توحیدات و عمده مطالب را در قالب تفسیر سوره توحید بیان میکند و از احادیث ائمه اطهار (ع) استفاده میکند؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳ و ۱۴؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح، متن خط خوردگی دارد؛ جلد: مقوا عطف گالینگور، ۲۱گ، ۹ سطر، اندازه: ۱۱×۱۵سم [ف: ۴ - ۲۰۶۱]
۱۷. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۵۵۷/۲
آغاز: بسمله، و به نستعین، الحمدلله الذی لاآخر لاولیته و لا اول لآخریته؛ انجام: کج فهمی دست بحبل المتین ارشاد مرشدی نمیزنی آنچه گفته برای خیر تو است بالله التوفیق.
مباحث الهیات خاص که بحث از خدا و صفات اوست و عقاید موافقان صفات و مخالفان خدا از تشبیه و تجسد و تعطیل و تنزه را مفصل آورده است و تا آنجا که توانسته از مباحث کلامی برای نظریات خود نیز استفاده نموده است؛ خط: نستعلیق، کا: میرزا علی اکبر خان حسینی شیرازی، تا: ۱۳۱۴ق، جا: رشت؛ کاغذ: