kābolī, ‘abd-ol-lāh (- 16c)
تاریخ تألیف: ۹۹۰ق
تاریخ کوتاهی است مشتمل بر شش «طبقه»: ۱. در تواریخ انبیاء؛ ۲. اولیاء و مشایخ؛ ۳. فضلا و شعرا؛ ۴. سلاطین و امراء؛ ۵. در تواریخ متفرقه؛ ۶- در ذکر تاریخ اتمام مساجد و مدارس و کتب و قلاع و باغ و چاه و پل و رباط و حمام و غیره. [دنا ۱۰۶۵/۲؛ استوری ۱۲۴۰: ۱، بریگل ۴۱۶؛ فهرستواره منزوی ۵۹۵/۱]
مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۲ عکسی
آغاز: هو الحی الذی لا یموت ابدا حمد و سپاس بیحد و غایت و شکر و ثنای بیعد و نهایت واجب الوجودیرا که جلال صفات کمالش ... اما بعد بر ضمایر فیض مآثر انور صافیه ... اضعف عبادالله الملک الولی عبدالله الکابلی که در ایام فرصت بقدر استعداد و استطاعت در کتب متبرکه معتبره سیر النبی و تواریخ محمد جریر طبری و زبدة التواریخ جمال الدین کاشی و نظام التواریخ قاضی ناصرالدین بیضاوی و عیون التواریخ ابی طالب بغدادی و جهان گشای جوینی و سیرالملوک نظام الملکی و سلجوقنامه ظهیری نیشابوری و دیوان النسب و قصص الانبیاء و تذکرة الاولیاء و متون الخبر و حبیب السیر و درج الدرر امیر اصیل الدین و سیر ملا معین الدین المسمى بمعراج النبوه و روضة الاحباب و نفحات الانس و رشحات القدس و جامع الحکایات و مجمع المقامات و تاریخ گزیده و تذکرة الشعراء دولت شاهی و مجالس العشاق، تذکره میرزا سلطان حسین و مجالس النفایس تذکره الشعرای میر علی شیر و تذکره مولانا پناهی و غیره میگذشت و در آن گلزارهای مملو از نکات غریبه و فوائد عجیبه بطریق مطالعه سیر میکرد و مستفید میگشت از عالم غیب فیضی بر دل حزین ریخت و خیالی بخاطر این مسکین آمیخت که از پیرامون این گلشنها دامان گلی گزیند ... تا در صفحات روزگار و ادوار دهور لیل و نهار ازین کم بضاعت بی اعتبار یادگار بماند
نسخه اصل: نسخه شماره ۲۰۹۳-۱۳۶ شوروی؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: یکشنبه ۱۱ ربیع الاول ۱۰۱۰ق، جا: قصبه برکنه ماتیله سرکار بکر؛ جلد: کالینگور عنابی عطف میشن، ۲۶۱گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۹/۵×۲۸سم [ف: ۳-۱۲۸۹]
● تذکره ثمر نائینی / تراجم / فارسی
tazkere-ye samar-e nā‘īnī
ثمر نائینی ، حسین، - ۱۲۸۰ قمری
samar-e nā‘īnī , hasan (- 1864)
شرح حال و آثار مختصری از شعرای معاصر(حدود چهل نفر) مؤلف میباشد که به مدح و ثنای حاج محمد حسین خان نظام الدوله اصفهانی پرداختهاند. این تذکره دارای یک «مقدمه» و دو «باب» و «خاتمه» است: مقدمه در سبب تألیف کتاب و شرح حال شعرای معاصر؛ باب ۱. در شعرایی که بامر صدراعظم مذکور مرثیه ساختهاند به ترتیب اسامی شعرا به ترتیب حروف تهجی؛ باب ۲. در آنهایی که مدائحی برای صدر اعظم ساختهاند و اگر در باب اول از آنها نام برده باشد پس از ذکر تخلص شرح حال او را به باب اول حوالت میدهد؛ خاتمه را مؤلف در معرفی از خود و اظهار فضل و قدرتنمایی در انشاء نثر و اشعار انشایی خویش قرار داده است.
آغاز: (باب اول) الفت اسم شریفش میرزا محمد قلی مردی الیف و مهربان و ظریف و نکته دان و آدمی نیکو فطرت پاکیزه طینت است ... امروز روز بازپسین خلق آدم است ×× کآفاق پر ز ماتم و عالم پر از غم است
انجام: چو شد کار او زاهل دین اسپری ×× سرآمد بر او روز جنگ آوری
چاپ: با تصحیح سعید انواری و سید محمد هادی گرامی، میراث بهارستان، دفتر اول صص ۲۰۷-۲۹۸، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۸ ش
[فهرستواره منزوی ۱۸۶۸/۳]
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۹۸
آغاز: برابر
خط: نستعلیق خوب، کاتب = مؤلف، تا: نیمه اول قرن ۱۳؛ مقدمه و ظاهراً قسمتی از خاتمه را ندارد از قرائن داخلی هویداست که در نیمه اول قرن سیزدهم هجری نگارش یافته؛ با یک سرلوح، مجدول مذهب، در حاشیه بعضی از صفحات مطالبی مختصر نگارش یافته و ظاهراً خط مؤلف است؛ کاغذ: ترمه، جلد: روغنی دور گل و بوته دار، ۱۴۶گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۹×۲۰سم [ف: ۳-۱۴۱]
● تذکره جلالی / تاریخ / فارسی
tazkere-ye jalālī
یزدی، عبدالغفور بن محمد طاهر، ۱۲۷۲-۱۳۵۶ قمری
yazdī, ‘abd-ol-qafūr ebn-e mohammad tāher (1856-1937)
اهداء به: جلال الدوله حسیم میرزا راوی یزد
تاریخ تألیف: ۱۳-۱۳۱۲
در شرح و وصف شهرهای و پادشاهان ایران و بخشی از آن در تاریخ و جغرافیای یزد است.
چاپ: به کوشش ایرج افشار، فرهنگ ایران زمین، ۱۳: ۱۰۱-۱۵۴ (قسمت تاریخ یزد)
[دنا ۱۰۶۵/۲؛ دیباچه جامع مفیدی ج ۱؛ فرهنگ ایران زمین ۱۰۱/۱۳]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۳۹۹-عکس
نسخه اصل: از نسخه آقای تقی مسیری؛ بیکا، بیتا [ف: ۳-۲۵۰]
● تذکره جلیله / ریاضیات / فارسی