شده با همان تفصیل که در «تذکرة الأولیاء» شیخ فرید الدین عطار آمده است؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: میرزا محمد، تا: شعبان ۱۰۸۹ق؛ ۱۱۲گ (۱۷پ-۱۲۸پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۵×۲۴/۵سم [ف: ۵۲]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۰۴۳/۴
آغاز: نقلست که از سلطان با یزید پرسیدند که پیر تو که بود گفت؛ انجام: گفت عبادت ده جزو است نه جزو گریختن.
منتخباتی است از تذکرة اولیاء عطار و بیشتر شرح حال بایزید بسطامی است؛ خط: نستعلیق ترسلی، کا: ابراهیم بن زین العابدین اصفهانی نعمة اللهی، تا: ۱۲۹۰ق؛ افتادگی: انجام؛ احتمال میرود نویسنده شماره ۲ مجموعه این منتخبات را بهجای همان تذکره عرفاء که وعده داده بود نوشته است؛ کاغذ: فرنگی رگه دار و چهارخانه، جلد: مخملی بنفش، ۶۷ (۳۶۶-۴۳۲)، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۱۰-۴۸۷]
۴. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۴۸۷
آغاز: باب اول در ذکر امام بحق ناطق ... آن سلطان مصطفوی آن برهان حجت نبوی آن عامل صدیق آن عالم تحقیق؛ انجام: توکل صفت انبیا بود و تسلیم صفت ابراهیم و تفویض صفت مصطفی صلی الله علیه و آله و اصحابه الطيبين الطاهرين
منتخب، حالات نود و شش تن از عرفا و صوفیان معروف را نود و شش باب از کتاب «تذکرة الاولیاء» فرید الدین عطار، انتخاب کرده و در آن به داستانهای مربوط به تهذیب اخلاق و تجرید نفس پرداخته و وقایع سیر و سلوک آنان را آورده با همان عبارتهای عطار؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن حاجی ملا عبدالغنی تفرشی، تا: رجب ۱۲۹۷ق، به دستور میرزا حسین متخلص به مخصوص در طهران؛ جلد: تیماج، ۱۴۸برگ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۲-۱۰۲]
۵. تبریز؛ ملی تبریز؛ شماره نسخه: ۳۱۹۷/۱۱
آغاز: رساله منتخب تذکرة الاولیاء. ذکر جعفر صادق علیه السلام. او را جهة صدق تعال نام نهاده اند چنانچ از مثل نبوت حضرت رسالت را صلعم محمد امین میکنند؛ انجام: و مرا لعنت فرمود که تو ببنی بدر خود آوردی و من بینی از در خود دور کردم لاجرم ترا لعنت رسید و مرا رحمت ... و یکی از آنها رساله سوانح است که لمعات شیخ فخرالدین عراقی بر سنن اوست.
منتخب تذکرة الاولیاء شیخ عطار؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: چرمی، ۱۶گ، ۲۵ سطر (۲۳/۵×۱۴)، [ف: ۳-۱۳۲۵]
● تذکرة الاولیاء = مزارات کرمان / تراجم / فارسی
tazkerat-ol owlīyā’ = mazārāt-e kermān
محرابی کرمانی، سعید، ق ۱۰ قمری
mehrābī kermānī, sa‘īd (- 16c)
تاریخ تألیف: ۹۲۵- ۹۳۵ق
در شرح حال و مقامات و کرامات گروهی از اولیا و اقطاب صوفیه که در کرمان میزیسته و همانجا در گذشته و دفن شدهاند.
چاپ: تهران، ۱۳۳۰ش
[دنا ۱۰۶۳/۲؛ مجله ادبیات تهران س ۹ ش ۱ ص ۱۱؛ چاپ کوهی کرمانی ۱۳۳۰خ؛ فهرستواره منزوی ۲۴۹/۱ و ۲۰۶۴/۳]
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۷۲۶
خط: نستعلیق، کا: عزه الله فریور، بیتا؛ از روی نسخه اصل که مورخ ۲۰ ذیحجه ۱۰۵۶ و از آن محمد حسین شعاع الملک شیرازی که کوهی کرمانی آن را خریده بوده است، با تصحیح سعید نفیسی و سید ابوالقاسم قبله یزدی برای او از روی همان نسخه، با یادداشت شعاع مورخ روز شنبه ۱۴ ربیع الثانی ۱۳۴۷؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، ۸۶گ، ۱۱ سطر (۹×۱۳)، اندازه: ۱۷×۲۲سم [ف: ۱۶-۸۸]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۸۰۵
آغاز: و الدین الهفشوی برد الله تعالی مضجعه چنین معروف است که ایشان را بعد از تحصیل؛ انجام: بمحرابی ناتوان لطف کن بدین ملتمس ختم کردم سخن
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ روی برگی قبل از کتاب نسخه را به خط مؤلف دانستهاند و این درست نیست و این یادداشت را محمد حسین شعاع الملک بتاریخ شنبه ۱۴ ربیع الثانی ۱۳۴۷ نوشته؛ مهر: «شعاع» (بیضی)؛ جلد: تیماج مشکی، ۸۱گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۱۵-۱۹۵]
● تذكرة الاولیاء = تذکرة الاتقیاء = تذكرة الاحباء / تراجم / فارسی
tazkerat-ol owlīyā’ = tazkerat-ol atqīyā’ = tazkerat-ol ahebbā’
طغرای مشهدی، - ۱۱۰۰ قمری
toqrā-ye mašhadī (- 1689)
انشایی ادیبانه که مؤلف در وصف دوازده مصاحب خود که در هندوستان همدم و نزدیکش بودند به همراه نظم تحریر کرده است. این اشخاص عبارتند از: محمدعلی تبتی، میرزا تمرخان، محمدرضا خراسانی، ملا محمدمقیم، درویش عبدالله محمدقاسم، میرالهی همدانی، محمدصالح جراح، ملا اسمعیل، پهلوان شیر علی.
آغاز: طغرا تاکی تیغ نهان تیز کنی×× در رصف شهان سخن ریز کنی / آن به که بکام خفتگان دم صبح ×× توصیف دوازده سحر خیز کنی
انجام: گر سایه دستش مدد خاک شود ×× در زیر زمین شاخ بتم پاک شود / درهم شکند بقوت بازوی خویش ×× زنجیر گر ز افلاک شود
چاپ: گانپور، سنگی، ۱۲۶۶ق.، وزیری بزرگ، ۶ص (رسائل