الله وزیر ترجمه شده و به او تحفه شده است. برای طلب محضر قدسی ده شرط بر شمرده است: ۱. طهارت بدن؛ ۲. خلوت؛ ۳. خاموشی؛ ۴. دوام روزه داشتن؛ ۵. دوام ذکر خدا؛ ۶. تسلیم؛ ۷. نفی خواطر و آرزوهای نفسانی؛ ۸. دل بستن به شیخ و مرشد؛ ۹. ترک خفتن مگر به اندازه ضرورت؛ ۱۰. کم خوردن.
[دنا ۱۰۱۶/۲؛ کشف الظنون ۸۹۵/۱، رسالة النجاة من شر الصفات]
قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: ۸۷۹/۷
آغاز: سپاس بی قیاس کریمی را رواست که آدمیان را به رسالت انبیا و ولایت اولیاء از عالمیان برگزید؛ انجام: خدای تبارک و تعالی حدقه دیده ماها را به انوار غیبی روشن ... اللهم اجعل عاقبة امورنا خيرا كثيرا
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۰گ (۶۶ر-۷۵)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۸سم [ف: ۲-۱۳۸]
● تحفة الوزير = تحرير تحفة الوزير / ریاضیات / فارسی
tohfat-ol vazīr = taḥrīr-e tohfat-ol vazīr
صفائی، محمد بن سبزعلی، ق۱۳ قمری
safā'ī, mohammad ebn-e sabz'alī (-19c)
کتابی است در ریاضیات دارای «مقدمه» و دو «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه در صور اعداد؛ باب ۱. ضرب و قسمت؛ باب ۲. مساحت؛ خاتمه در فوائد متفرقه. در مقدمه نسخه آمده است: «این رساله که مسمی به تحفة الوزیر است یکی از استادان محاسبین و مهندسین ماوراء النهر در عهد دولت پادشاه ذیجاه ابوالغازی عبیدالله خان اوزبک در علم حساب تألیف نموده تحفه مجلس وزیر آن پادشاه نموده بود و چون دیباچه آن فوت و معدوم و نابود و نام مؤلف نیز معلوم نبود، فهذا بنده جانی محمد بن سبز علی الاصفهانی به همین قدر اختصار نموده». این رساله را مؤلف بر مقدمه و دو باب و خاتمه مرتب گردانیده بود، کاتب نیز تمامی آن را نقل نموده است.
[دنا ۱۰۱۶/۲؛ اثر آفرینان ۴۷/۴]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۴۶۸/۴
آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقين و الصلوة ... اما بعد این رساله که مسمى بتحفة الوزیر است یکی از استادان محاسبین و مهندسین ماوراء النهر در عهد دولت پادشاه ذيجاه ابو الغازی عبيدالله خان اوزبک در علم حساب تألیف نموده ... فلهذا این بنده جانی محمد بن سبز علی اصفهانی بهمین قدر اختصاص نموده؛ انجام: فایده اگر پرسند که درختی بطول هیجده زرع، جواب آنست که چون از وضع باقی مانده درخت و آنچه شکسته بود.. و سر بزمین نهاده زیرا که مربع شش یا مربع هشت مساوی مربع ده است باقی بر این قیاس
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۲ یا ۱۳؛ مصحح، محشی؛ کاتب از خوشنویسان عصر خود و تا سال ۱۲۳۰ زنده بوده است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوهای، ۵۶گ (۷۳-۱۲۸)، ۲۰ سطر (۹×۱۴)، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۳۱-۴۸۲]
● تحفة الوشائح فی بدائع السنائح / کلام و اعتقادات / عربی
tuḥfat-ul wašā’iḥ fī badā’i‘-is sanā’iḥ
علامه میرزا عمادالدین، ق ۱۱ قمری
‘allāme mīrzā ‘emād-od-dīn (-17c)
وابسته به: التحفة الوجيزة = تحفة الاصول؛ علامه میرزا عمادالدین (-۱۱)
حاشیهای است بر تحفه وجیزه و گاهی شعرهای فارسی هم در آن دیده میشود. نگارنده آن همان میرزا عماد الدین میباشد که تحفه را از «لوامع اللوائح» خود گزین نموده است.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۱۱/۲
آغاز: بسمله و حمد و صلوة. اما بعد فهذه تحفة الوشائح من حواشی الوجيزة فی علم الکلام التی اجملت متنامن لوامع اللوائح؛ انجام: آنچه در ذات بنده پنهان است-نطقش آنرا بیان و برهان است -
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و وسط؛ محشی؛ ۱۵۲گ (۴پ-۱۵۵ر) [ف: ۳-۵۶۲]
تحفة الوصایا ← التذكرة
● التحفة الوفية بحل الفاظ الآجرومية / نحو / عربی
at-tuḥfat-ul wafiyya bi-ḥall-i alfāẓ-il ājurrūmīyya
بلخی، عبدالله بن محمد قلی
balxī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad qolī
وابسته به: الآجرومية = مقدمة الآجرومية؛ ابن آجروم، محمد بن محمد (۶۷۲-۷۲۳)
شرحی مزجی است.
[دنا ۱۰۱۶/۲]
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۶۲۶۴
آغاز: بسمله الحمدلله فتح للخیر ابوابا و رفع شان من جنب نفسه عن مواقع الردى؛ انجام: و نحو ما جاء فی الحدیث اللهم اجعلنا علیهم سنين ... لسنين.
خط: نسخ، کا: سید محمد بن حسین حسینی، تا: ۱۰۱۵ق، جا: مکه معظمه؛ کاغذ: حنایی روشن، جلد: مقوا، ۶۱گ، ۲۴ سطر، اندازه: ۱۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۲-۳۹]
● تحفة الولد / نحو / عربی
tuḥfat-ul walad