۱. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۷۱/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: چهارشنبه ۲۵ رمضان ۱۲۷۸ق؛ جلد: تیماج قرمز، ۷۰گ، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۱-۲۴۰]
۲. قم؛ امام صادق؛ شماره نسخه: ۷۸
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد بن ابوطالب شوشتری، تا: ۱۲۷۹ق؛ تقریظی است عربی بر کتاب به نثر ونظم، پس از آن پاسخی است که مؤلف کتاب نظام العلماء به سید ابوالقاسم مازندرانی معروف به سید محمد مجتهد نوشته درباره دلیل عقلی بر شعور موجودات از حیوان و نبات و معاد؛ تملک: محمد موسوی شوشتری مدنی به تاریخ شعبان ۱۳۳۷ در اصفهان، محمد موسوی بتاریخ جمادی الثانی ۱۳۴۵؛ جلد: تیماج قهوهای سیر، ۵۷گ، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۶۷]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۵۱۱/۶
آغاز: برابر؛ انجام: انظر الى هذين العلمين و العالمين كيف اشتبه، نسئل الله سبحانه و تعالى ان يوفقنا لطاعاته و التسليم لخلفائه و اوليائه ان ولی مجیب.
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ جلد: مقوا با روکش اسلیمی عطف تیماج سیاه، ۲۲گ (۱۷۰پ-۱۹۱ر)، ۲۸سطر، اندازه: ۲۱×۳۳سم [ف: ۳۳/۱-۶۴]
تحفه محمدیه ← تحفة المحمدية
● التحفة المحمدية = المحمدية / عرفان و تصوف / عربی
at-tuḥfat-ul muḥammadīyya = al-muḥammadīyya
حسینی بخاری، محمد بن برهان، ق۹ قمری
hoseynī boxārī, mohammad ebn-e borhān (-15c)
اهدا به: سید محمد بن محمود (جد هفتم مؤلف)
رسالهای مشتمل بر سه «فصل»: در معرفة النفس، معرفة الروح و معرفة القلب است که با استناد به آیات قرآنی و احیاناً روایاتی از پیامبر اکرم (ص) به افاده پرداخته است.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۵۱۷۳/۱۷
آغاز: بسمله. اللهم اعطنی محبتک کما اعطیت لمحمدک الحمدلله الذی جعل النفس المطمئنة؛ انجام: يختص بها من يشاء من عباده و هو الحكيم العليم
خط: نسخ خوش، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ اهدایی: رهبری، اردیبهشت ۱۳۸۶؛ کاغذ: نخودی آهار مهره کشمیری، جلد: تیماج فرنگی، ۵ص (۵۷ -۶۱)، ۱۹سطر، اندازه: ۱۷/۵×۲۳/۵سم [اهدائی رهبر: ۲ اخبار ۱-۳۲۶]
● تحفة المحمدية / هیئت / فارسی
tohfat-ol mohammadīya
کاشف یزدی، قاضی بن کاشف الدین محمد، - ۱۰۷۵ قمری
kāšef-e yazdī, qāzī ebn-e kāšef-od-dīn mohammad (-1665)
اهدا به: اعتمادالدوله حاتم بیگ صافی اردوبادی
تاریخ تألیف: ۱۰۱۹ ق
مشتمل است بر «مقدمه» و سه «فصل»: مقدمه در بیان مجملی از سبب ضوء صبح و شفق و ظلمت لیل؛ فصل ۱. سبب صبح کاذب و صادق؛ ۲. اختلاف صبح و شفق؛ ۳. بعضی افکار لطیفه. در این رساله ابتکاراتی در حل مسائل و مشکلات نجومی به کار برده که جای جای آن گواه بر این مطلب است و یکجا پس از اینکه در رسالهای معین میکند که زمان صبح و شفق در چه وقت اطول و چه موقع اقصر از دیگر اوقات سال است و آن را نزد شیخ بهائی میفرستد. شیخ پس از تحسین بلیغ از او میخواهد که برهان هندسی بر استعلام زمان صبح و شفق از عرض اقلیم رویت بنویسد و اگر میتواند کیفیت زیادتی آنها را به اعتبار بودن آفتاب در اجزای فلک البروج نیز معلوم نماید، و او چنانکه خود گوید به بعض افکار دقیقه عمیقه در این مطلب مهتدی شده که هیچکدام از متقدمین و متاخرین از اصحاب صناعت ریاضی به آن نرسیده بودند و بعد از آن «امتثالا لامر الاستاد اسعدالله تعالى له المهاد فی یوم المعاد (یعنی شیخ بهائی) رساله عربیه در غایت بسط براهین هندسیه تألیف نمودم» که چون آن را «بخدمت ایشان فرستادم تحسینات عظیمه فرمودند». (غلامعلی عرفانیان)
آغاز: بسمله آغاز سطوح نیر مقال طلوع صبح محامد ایزد متعال تواند بود که صباح با ارتیاح را مطلع دیوان ایام و شفق شام را مقطع آن مجموعه انتظام ساخت
انجام: آن افکار با آن براهین در آن رساله عربیه مذکورست در اینجا بجهت خوف از تطویل در مقال و رفع ملال باین اقتصار شد اگر خواهند که بر تفصیل براهین اطلاع یابند به آن رساله رجوع نمایند، تمت الرساله بعون الله
[دنا ۹۹۷/۲ (۸ نسخه)؛ فهرستواره منزوی ۲۸۴۵/۴]
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۵۲۶۷
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ خوش، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ با اصلاحات و اضافاتی به خط مؤلف؛ واقف: آقا زین العابدین خادم اصفهانی، رجب ۱۱۶۶؛ جلد: پارچهای، ۲۳گ، ۱۵ سطر (۶/۸×۱۱/۲)، اندازه: ۱۰/۵×۱۶/۵سم [ف: ۸-۷۶]
۲. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۶۲۹۱/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن