عزیز طبیب، تا: جمادی الثانی ۱۱۳۶ق؛ مجدول؛ جلد: تیماج سبز، ۱۷۸گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۱-۸۶]
● تحفة الزائرین / اخلاق / فارسی
tohfat-oz zā'erīn
حسین بن علی حسین، ق۱۳ قمری
hoseyn-ebn-e ‘alī hoseyn (-19c)
مؤلف در این کتاب اخلاق را به مشرب اخباری شیعی گرد آورده است.
[فهرستواره منزوی ۳۶۳/۶]
تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۵۳۳۰
آغاز: بسمله. حمد خداوندی را که گردانیده است دنیا را بهشت دشمنان و زندانی سخت و محبسی عظیم از برای فرقه دوستان؛
انجام: و غسلی بکن شاید مرتبه «موتوا قبل آن تموتوا» بتوفیق الهی تو را حاصل گردد.
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: با تاریخ یکشنبه ۸ رجب ۱۲۶۹ق؛ مصحح، محشی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، ۴۴گ، ۲۷ سطر، اندازه: ۲۱×۳۰سم [ف: ۳-۳۶۳]
● تحفة الزائرین / زیارات / فارسی
tohfat-oz zā'erīn
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۵۹۹۱
بیکا، بیتا؛ خریداری از حوزه علمیه ولی عصر کرمان [رایانه]
● تحفة الزائرین بالهادین / دعا / فارسی
tohfat-oz zā'erīn be-l-hādīn
مشتاقی نائینی، علی بن محمد، -۱۳۲۸ قمری
moštāqī nā'īnī, ‘alī ebn-e mohammad (-1910)
اهداء به: ناصرالدین شاه قاجار
تاریخ تألیف: بین ۱۲۹۸ق و ۱۳۰۰ق
کتاب بهطور رقعهنویسی و از نفایس هنری در خط و تذهیب است. مؤلف در مقدمه، اسامی رجال عصر «نایب التولية استان قدس میرزا حسینخان سپهسالار، میرزا یوسف خان مستوفی الممالک و حکمران خراسان محمد تقی میرزا رکن الدوله» را ذکر نموده است. مندرجات نسخه: زیارت جامعه کبیره، عاشورا، اربعین سید الشهداء، دعای صنمی قریش، مناجات منظوم علوی علیه السلام (بدون ترجمه)، زیارت امین الله، دوبیتی در مناجات اثر طبع جامع: «اگر چه مو گنه و سیار کردم ×× و امید ته ای غفار کردم / کتم یک شاطو یوی چوته دیرم ×× و خوردم لوت و خود ویمار کردم»، زیارات: هفت حدیث مخصوص حضرت رضا (ع)، وارث، جوادیه (ع)، صاحب الزمان (عج)، رباعی از جامع: «ای شیر حق نورالله ادرکنی ×× کس نیست مرا جز تو پناه ادرکنی / شب تیره و راه پر خطر من گمراه ×× ای خضر نماینده راه ادرکنی»، زیارت حضرت رضا (ع)، جامعه صغیره، منتخب رباعیات ابوسعید ابوالخیر قصیده در منقبت ثامن الحجج (ع) در ۶۵ بیت از جامع با مطلع: «این معبد ملائکه یا عرش کبریاست ×× یا مرقد منور سلطان دین رضاست»، قصیده بیوفایی جهان ایضاً از جامع در ۹۸ بیت با مطلع: «وفا مجوی ز ابنای روزگار ایدل ×× طمع مدار ز گردون کجمدار ایدل»؛ و در پایان دو رباعی و مدیحه در سفر قم به تاریخ شوال ۱۲۹۹ با مطلع: «این بارگاه بضعه موسی بن جعفر است ×× یا قصری از بهشت خداوند اکبر است».
[فهرستواره منزوی ۱۷۹/۷]
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۱۱۸
آغاز: پس از خطبه مختصر: «و بعد در سنه ثمان و تسعین و ماتین بعدالالف من الهجره المبارکه المصطفویه»؛ انجام: و اخصص بالاطائب الصلوات ال طه و عتره یس.
خط: نستعلیق خوب، کاتب = مؤلف، تا: ۱۲۹۸ق؛ مجدول، با کمند زرین، دارای ۵ سرلوح مزدوج زرپوش منقش؛ واقف: جامع، به تاریخ ۱۳۰۰ق؛ گواهی وقف از علماء وقت: «سید زین العابدین امام جمعه تهران، میرزا محمد حسن آشتیانی، حاج ملا علی کنی، حاج آق محمد کرمانشاهی، محمد مهدی بن محمود» و مختوم به مهر آنان و مهر واقف؛ کاغذ: آهار مهره نباتی فرنگی، جلد: ساغری مشکی، ۸۲گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۷×۲۵سم [ف: ۱۴۷-۱۵]
● تحفه زبیدیه / تاریخ / فارسی
tohfe-ye zobeydīye
گیلانی، قاسم بن سعید، قرن ۱۳ قمری
gīlānī, qāsem ebn-e sa‘īd (-1816)
تاریخ تألیف: ۱۲۶۰ق
مؤلف در سبب تألیف کتاب مینویسد: «چون در این عصر که هزار و دویست و شصت هجری است اختلافی واقع شد در باب فاطمه ملقبه به زبیده دختر جناب سید الشهدای مظلوم امام حسین (ع) ... که در شهر کهنه ری مابین طهران و حضرت عبدالعظیم مدفون میباشد و قبر ایشان مطاف همه دوستان و شیعیان است. بعضی به هوای نفس ... سخنان چند میگفتند که تفوه به آن از عاقل کامل به دور است. چنانچه این خادم آل محمد هرگاه سخنی در این باب در منابر میگفتم در مجالس که مینشستند رؤسا در مقام نفی برمیآمدند. ترسیدم که این نفی بالأخره منجر شود به نفی نسب آن مظلومه-صلوات الله علیها- لهذا بر خود لازم شمردم که آنچه از تتبع اخبار و آثار و نوشتجات علماء ابرار موفق به آن شدهام، ایراد نمایم». مؤخره کتاب مشتمل