خط: نسخ، کا: اسماعیل بن عبدالرزاق کاشانی، بیتا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی با ترنج و نیم ترنج، ۱۷۴گ، ۳۰ سطر (۱۴×۲۳)، اندازه: ۲۰×۳۰سم [ف: ۳-۵۴۸]
۲۳۶- قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۱۸۴
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ نزدیک عصر مؤلف؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج مشکی، ۲۱۸گ، ۲۸ سطر، اندازه: ۲۲×۳۶سم [ف: ۲۳-۲۹۸]
۲۳۷- قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۷۳
آغاز: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مصحح، محشی، با علامت بلاغ؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۶۷گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۴سم [ف: ۳-۱۶۷]
۲۳۸- قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۱۹۵/۱
خط: نستعلیق، بیکا، تا: نزدیک عصر مؤلف؛ مجدول، مصحح، محشی، دارای لوحههای دقیق نفیس، دارای نقشههای زرین؛ جلد: تیماج قهوهای، ۵۰۹گ (۱پ-۵۰۹پ)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۶×۲۷سم [ف: ۲۱-۱۷۰]
۲۳۹- قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۱۹۷۲
بخشی از این کتاب است به ضمیمه متفرقاتی از طب و غیره، نظم و نثر؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ ۵۴گ، ۲۱سطر، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۲-۲۰]
۲۴۰- قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: ۲۴۱/۲
آغاز: تشخیص اول در بیان اختلاف اطباء در بیان مهیت و خواص و قدر شربت؛ انجام: صفرا و تبدیل مزاج کبد و بدن و اشیاء مبرده مرطبه.
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۷۴گ (۳۸پ-۲۱۱پ)، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۵سم [ف: ۱-۲۴۷]
۲۴۱- قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۵۱۸
تا حرف زاء؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ ۱۵۷گ، ۲۵سطر، اندازه: ۱۷×۲۴سم [ف: ۲-۲۰]
۲۴۲- همدان؛ دانشگاه بوعلی؛ شماره نسخه: ۲۰۷
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: گالینگور قهوهای، ۳۸گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف: ۱۰۹]
۲۴۳- کرمانشاه؛ میبدی (خاندان)؛ شماره نسخه: ۳۰/۱مشهد
خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن اسدالله (شریعتمدار) مازندرانی، بیتا؛ جلد: گالینگور قهوهای، ۱۳۶گ (۲ر-۱۳۷پ)، مختلف السطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۲/۵سم [ف: ۱۶۶]
مشهد؛ میبدی؛ شماره نسخه: ۳۰/۱
همان نسخه بالا [ف: ۱-۵۴]
۲۴۴- رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: ۶۶ت
خط: نسخ خوش، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: شکری، جلد: چرمی، ۳۶۵گ، ۲۲ سطر (۱۰/۵×۱۸/۵)، اندازه: ۱۸×۲۷سم [رشت و همدان: ف: ۱۰۹۹]
۲۴۵- خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: ۴۶۲
شامل تشخیص سوم و چهارم و پنجم و دستور اول و دستور دوم تا باب هفدهم را شامل است؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ ۱۷ سطر، اندازه: ۱۷×۲۱سم [ف: ۲۳۳]
۲۴۶- مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۱۰۲۰/۲
از تشخیص چهارم شروع شده است؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: فرنگی، ۲۲ سطر (۶/۵×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۳-۱۳۹۲]
۲۴۷- قوچان؛ سلطان ابراهیم؛ شماره نسخه: ۱۰۲۰/۲
از تشخیص چهارم شروع میشود؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: فرنگی، ۲۲ سطر (۶/۵×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف مخ ]
۲۴۸- قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۱۹۲۰
آغاز: شوکا وبه ترکی جویر نامند ونوعی که درکوههای گرم سیر میباشد از وعل بزرگتر ودنباله دار است يحمور گویند ونوعی که درکوههای سرد سیر میباشد بقرحیلی نامند؛ انجام: پوست انار ترش را نیم کوب کرده طبخ نمایند تا مهرا شود و قدری پشم رابه آب او ترکرده به ادویه مسحوقه آغشته حمول نماید فوزجه که درقطع خون حیض عدیل ندارد منقول از جامع
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: مقوا، ۲۸۸گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۹×۲۷سم [ف مخ: ۱-۳۷۱]
● تحفه حکیم مومن (مختصر) = مختصر تحفة المؤمنین / طب / فارسی
tohfe-ye hakīm momen (mx.) = moxtasar-e tohfat-ol mo'menīn
اصفهانی، محمد رضا، ق۱۲ قمری
esfahānī, mohammad rezā (-18c)
وابسته به: تحفه حکیم مؤمن = تحفة المؤمنین = تحفه سلیمانی = تحفه در طب؛ حکیم مؤمن، محمد مؤمن بن محمد زمان (-۱۱)
تاریخ تألیف: ۱۴ محرم ۱۱۰۸ق
مختصر کتاب تحفه حکیم مومن است در بیست و چهار «باب».
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۴۹/۱
آغاز: این بعضی از چیزهائیست که از کتاب تحفة المومنین مرحوم حکیم مومن
نسخه اصل: کتابخانه شیخ حسن شریعتی -قم.؛ خط: نستعلیق، کا: کاتب = مؤلف، تا: ۱۱۰۷ و ۱۱۰۸ق؛ ۱۱۷ص (۳-۱۱۹) [عکسی ف: ۱-۱۶۴]
● تحفه حکیم مؤمن (مختصر) / طب / فارسی
tohfe-ye hakīm mo'men (mx.)
وابسته به: تحفه حکیم مؤمن = تحفة المؤمنین = تحفه سلیمانی = تحفه در طب؛ حکیم مؤمن، محمد مؤمن بن محمد زمان (-۱۱)
تاریخ تألیف: اواخر محرم ۱۲۵۰ق