فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۳۵۳

۳۵۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
برخی از احادیث مروی توسط جابر بن عبدالله انصاری است که مؤلف آنها را به مناسبت میرزا محمدصادق الجابری از نواده جابر نوشته است. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۹۳۹ آغاز: علیه و علیهم الصلاة والسلام ... بالعشى و الاسحار مشتملة علی معجزات النبی صلی الله علیه و آله و علی فضائل ائمة الهداة علیهم السلام و موعظتهم و تنبیهم من الغلاوة و ترغیبهم؛ انجام: و تزعم انک جرم صغیر ×× و فیک انطوی العالم الاکبر ... و انزل فی القرآن قریب من الف آیة للوعید قال سبحانه و کم من آیة فی السماوات و الارض یمرون علیها و هم عنها معرضون خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ برخی از احادیث را با سر عنوان «ارشاد الطالبین وتنبیه الغافلین» آورده است برخی از احادیث انتهای نسخه از غیر جابر منقول است؛ مهر: «حسین منی وانا من حسین» (بیضوی)؛ جلد: پارچه قلم کار، ۷۴گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۰×۱۴سم [ف مخ: ۱-۳۴۹] ● تحفه جعفریه / تجوید / فارسی tohfe-ye ja‘farīye قاری تبریزی، محمد رضا، ق ۱۲ قمری qārī-ye tabrīzī, mohammad rezā (-18c) اهداء به: میرزا جعفر طبیب (به درخواست) رساله‌ای است در قرائت شامل یک «مقدمه» و ده «باب» و «خاتمه»: مقدمه در بیان استعاذه و تسمیه؛ باب ۱. الاسنان؛ ۲. المخارج الحروف؛ ۳. صفات الحروف؛ ۴. هاء الکنایه؛ ۵. الوقف؛ ... ۸ الجلاله؛ ۹. احکام و اقسام المد؛ ۱۰. بیان ادغامات. این کتاب ناقص بوده و افتادگی بسیار دارد. مؤلف در جایی از کتاب به نام استاد خود سید محمد مهدی طباطبایی اشاره کرده و نام خود مؤلف نیز در قطعه کوچکی از برگ اول که باقی مانده تنها محمد خوانده می‌شود. آغاز: بدان وفقک الله تعالی که افضل و اشرف عبادات نماز است که هیچ عملی بعد از معرفت الله به فضیلت نماز نمی رسد [الذریعه ۴۲۴/۳] ۱- خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: ۶۳۵/۱ آغاز: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۲۲۲ق؛ واقف: حسن صدرزاده خویی، ۱۳۴۷ش؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۳۴ص، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۰×۱۵سم [ف: ۳۴۳] قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۸۷۴/۱ نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۳-۶۴] ۲- تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۵۸۶۱ آغاز: برابر؛ انجام: الکاظمین المالک الواس الهالک الیم. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۲۵۳ق؛ اوراق بسیاری از نسخه افتاده است؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، ۲۰گ (۱پ-۲۰)، ۱۰ سطر (۶×۱۱)، اندازه: ۱۰/۵×۱۶/۵سم [رایانه] ۳- قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۳۶/۲ آغاز: برابر؛ انجام: الفاكهة القارعة الكاظمين المالك الوسواس الهالك الاليم. خط: نستعلیق، کا: سلیمان بن میرزا محمد، تا: غره شوال ۱۲۸۱ق، جا: مدرسه طالبیه؛ جلد: تیماج مشکی، ۹گ (۷۳پ-۸۱پ)، اندازه: ۱۷×۲۱سم [ف: ۲-۳۸] ۴- قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۹۸۳/۲ خط: نستعلیق، کا: ارومی، بی‌تا؛ مجدول؛ جلد: مقوایی عطف تیماج مشکی، ۱۲گ (۵۴پ-۶۵پ)، اندازه: ۱۳×۲۱سم [ف: ۲۷-۳۹۵] ۵- قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۸۹۴/۲-۵/۱۸۴ آغاز: برابر؛ انجام: ابتدا بر معطوف مانند وقف اياك نعبد واياك نستعين چهارم وقف قبیح است از اول تا میانه باب پنجم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: گالینگور قهوه‌ای، ۸گ، ۱۲ و ۱۸ سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۸سم [ف: ۲-۷۹۴] ● التحفة الجعفرية / دعا / عربی at-tuḥfat-ul ja‘farīyya محمد جعفر بن محمد زمان mohammad ja‘far ebn-e mohammad zamān در دعا است در دوازده «فصل» و یک «خاتمه». تهران؛ مهدوی؛ شماره نسخه: ۳۱۳ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۱ و ۱۲، جا: سپاهان؛ با آرایش [نشریه: ۲-۱۴۴] ● التحفة الجعفرية / فقه / فارسی at-tuḥfat-ul ja‘farīyya کرباسی، محمد جعفر بن محمد ابراهیم، -۱۲۹۲ قمری karbāsī, mohammad ja‘far ebn-e mohammad ebrāhīm (-1875) اهداء به: ناصرالدین شاه قاجار تاریخ تألیف: شب ۱۸ رمضان ۱۲۸۴ق کتابی در احکام متعلقه به دیات با اشاره به بعضی ادله آنها و ذکر اختلاف فقهای شیعه اگر در مسأله‌ای اختلاف داشته باشند، بعضی از عبارت‌ها به عربی نگاشته شده است. این کتاب دارای یک «مقدمه» و شش «مقصد» و یک «خاتمه» است: مقدمه: در بیان معنی دیه؛ مقصد ۱. انواع دیه انسان‌ها؛ مقصد ۲. چیزهایی که موجب دیه می‌شود؛ مقصد ۳. حکم جنایات و جراحات اعضاء؛ مقصد ۴. دیه جنایت بر منافع؛ مقصد ۵. دیه جراحت‌ها و
۳۵۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد