فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۷، ص ۳۳۴

۳۳۴ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۷
● تحفة الالباب فی بیان حکم الاذناب / فقه / عربی tuḥfat-ul albāb fī bayān-i ḥukm-il aḏnāb مقدسی، عبدالله بن محمد moqaddasī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad اهداء به: سلطان مظفر محمد خان صاحب کشف الظنون به این کتاب دست نیافته است. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۴۴۸/۶ آغاز: الحمد لله الذی ظهر من بدیع ... و بعد فیقول العبد الفقیر المعترف بالعجز و التقصير الى ربه العلى عبدالله بن محمد المقدسى الحنبلى لما كانت ليلة الاثنين؛ انجام: على الممالک و الامصار و قوى جنوده فی سایر الجهات و الاقطار آمین و الحمد لله رب العالمين ... خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، ۸گ (۱۲۱پ-۱۲۸ر)، ۲۵ سطر (۱۶×۲۵)، اندازه: ۲۰/۵×۳۱/۵سم [ف: ۱۲-۱۳۰] ● تحفة الالباب و نخبة الاعجاب / جغرافیا / عربی tuḥfat-ul albāb wa nuxbat-ul a‘jāb غرناطی، محمد بن عبدالرحیم، -۵۶۵ قمری qarnātī, mohammad ebn-e ‘abd-or-rahīm (-1170) به درخواست: ابوحفص عمر بن محمد تاریخ تألیف: ۵۵۷ق؛ محل تألیف: بصره مؤلف پس از شروع مسافرتش از مغرب اقصی، به سال ۵۵۷ به بصره رسیده و در آنجا به درخواست ابوحفص عمر بن محمد که از وی خواسته بود تا شرح مشاهدات خود را درباره شهرها و دریاها و عجایبی که در آنها مشاهده نموده است را بنگارد، کتاب حاضر را در یک «مقدمه» و چهار «باب» به رشته تألیف درآورده: المقدمة: للبينات و التمهید؛ باب ۱. صفة الدنيا و سكانها من انسها و جنها؛ باب ۲. صفة البلدان و غرائب البنیان؛ باب ۳. صفة البحار و عجائب حيواناتها و ما يخرج منها من القير و القار و ما فی جزائرها من انواع النفط و النار؛ باب ۴. صفات الحفائر و القبور و ما ضمت من عظام العظام الى يوم النشور. چاپ: در مجله پاریس اسیو یه، ۱۹۲۰م. [لسان المیزان ۲۵۷/۵؛ هدية العارفين ۹۵/۲؛ معجم المطبوعات ۲۹۹/۱؛ الاعلام زرکلی ۲۰۰/۶؛ مشار عربی ۱۶۹] قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۷۲۲ آغاز: الحمدلله الذى أبدع العالم علماً على توحيده فشهد كل موجود بوجوده و ذلت كل نعمة على كرمه وجوده و سخر السموات بأصناف جنوده نسخه اصل: کتابخانه ملی پاریس-فرانسه ۲۱۷۰؛ خط: نسخ معرب، بی‌کا، تا: سه‌شنبه ۲۰ رجب ۱۱۴۰ق؛ ۱۸۷ص [عکسی ف: ۷-۳۱۶] ● تحفة الالفاظ / لغت / عربی به فارسی tuḥfat-ul alfāẓ در سی و دو «مطلب» و چهار «قسم» به ترتیب حرف‌های آغاز کلمات، در لغات و اصطلاحات عربی به فارسی. دو تای نخستین پراکنده است و دو مطلب بازپسین در معانی الفاظ متفرقه و عبارت‌ها و جمله‌های مرکب و عبارت‌های مستعار و مستعیر. آغاز: بسمله سپاس و منت پروردگاریرا که از ... رقعات سموات بی عمده عمود مسطح آمد انجام: سکون تمکین به چیزی کردن است و قس علی هذا والله اعلم بما ترک وافهم تمام شد کتاب تحفة الالفاظ [فرهنگ نامه‌های عربی به فارسی ص ۲۶۰؛ نسخه‌های منزوی ۱۹۶۷] ۱- تهران؛ لغت نامه دهخدا؛ شماره نسخه: ۲/۱ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج سرخ، قطع: جیبی [نشریه: ۳-۳۱] ۲- تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۷۶۶ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا،تا: دوشنبه ۹ رجب ۱۰۵۵ق؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن سیاه، ۹۲گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۹/۷×۱۵/۶سم [ف: ۲-۱۰۳] ۳- تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۷۵۵۳/۲ آغاز و انجام: برابر بی‌کا، تا: ۱۰۶۵ق، کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج تریاکی، ۱۲۲گ (۲۳۷-۱۱۵)، ۱۶ سطر (۶×۱۲/۵)، اندازه: ۱۰×۱۵سم [ف: ۱۶-۶۲۶] ۴- تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۳۷/۱ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ تاریخ ۱۱۳۳ را دارد؛ کاغذ: فستقی، جلد: میشن مشکی، ۱۱ سطر [ف: ۵-۳۰] ۵- تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۲۵۸ ناشناخته و نادر؛ بی‌کا، بی‌تا [د.ث. مجلس] ● تحفه امامیه / کلام و اعتقادات / فارسی tohfe-ye emāmīye گلستانه اصفهانی، محمد علی، - ۱۳۲۰ شمسی golestāne esfahānī, mohammad ‘alī (-1941) آغاز: بسمله، الحمدلله المنقذ عن الحيرة و الغواية المرشد الى سبيل الصواب و الهداية الخ انجام: پس اشاره بسوی ستون ها کرده و فرمودند مانند اینها و در آن روز سودی نکند. چاپ: بمبئی، سنگی، ۱۳۴۱ق، وزیری، ۴۲۴ص؛ بمبئی، ۱۳۶۴ق، سنگی. [الذریعه ۴۲۱/۳؛ فهرستواره منزوی ۱۷۶/۹]
۳۳۴

گزارش اشکال یا پیشنهاد