تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۶۹/۸۶
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ ۱ص (۱۳۱) [مختصر ف: ۹۹]
● تجنیسات / شعر / فارسی
tajnīsāt
به نظم فارسی در یازده بیت.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۷۱۴۰/۳
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سرخ، ۱گ (۱۸ر-۱۸پ)، ۱۹ سطر (۷/۵×۱۲/۵)، اندازه: ۱۲/۵×۱۸سم [ف: ۱۶-۴۶۴]
● تجنیسات (رساله) / عرفان و تصوف / فارسی
tajnīsāt (r.)
انصاری، عبدالله بن محمد، ۳۹۶-۴۸۱ قمری
ansārī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (1006-1089)
[فهرستواره ۵۱۲/۱۰]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۴۱/۶-ف
نسخه اصل: بایزید ولی الدین ش ۱۸۱۹؛ بیکا، تا: قرن ۹؛ ۲گ (۴۷-۴۸) [فیلمها ف: ۱-۴۷۳]
● تجنیس اللغات = نصاب عبدالرحمان / لغت / عربی به فارسی
tajnīs-ul lugāt = niṣāb-e ‘abd-ur-raḥmān
۱. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۲۷۶۶/۲
آغاز: بسمله. بعد توحید و صفات خالق شام و سحر ×× وز پس نعت و ثنای خواجه خیرالبشر / بهر تزیین عروسان سخن از بحر طبع ×× میکشم در لغت یکسان درین سلک گهر/ کردم این مجموعه را در صنع تجنیس اللغات ×× تا ضیائی را لغت دانی بیاد آری مگر / بخل باشد ممسکی و نحل شد نام مگس ×× نخل را گر باز پرسی معنیش میخوان شجر؛ انجام: خاموشی همیشه گیر عبد رحمان ×× تا چند سخن طویل گوئی چندان / بس کن که همین رساله کافیست ترا ×× زین بیش مده درد سر خود بکسان. تمام شد نسخه نصاب من تصانیف عبدالرحمان.
خط: نستعلیق، کا: یار محمد، تا: ۱۲۱۴ق، جا: هندوستان در صوبه پرب خصوصی خیرآباد؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: هندی، جلد: میشن جگری، ۸گ (۱۳-۲۰)، ۱۳ سطر (۷×۱۴/۵) [ف: ۳-۸۹۷]
۲. یزد؛ کاظمینی؛ شماره نسخه: ۱۰۷/۱
خط: نستعلیق هندی، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ ۶گ (۱پ-۶پ)، ۹ سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۵/۵سم [ف: ۱-۱۰۳]