پاسخ چند پرسش است که عبدالرحمان بن عبدالله عباد تقدیم نموده است، این پاسخها عرفانی و در موضوع معنی «لا اله الا الله» و معنی حضور و کشف و حالات سماع و علم بچیزی و رؤیا و جز اینها بحث می کند، این پاسخها در چند «فصل» تنظیم شده و دارای مقدمه ای است در فائده پرسش، در آخر قصیده لامیه ابن عید روس را شرح مینماید. گمان میرود که این کتاب از ابو محمد عبدالله علوی حسنی باشد.
آغاز: الحمد لله الذى لا يخيب من أمله و لا يرد من سأله و لا يقطع من وصله و لا يبخس من عامله و لا يسلب من شكره
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۵۵/۳
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۳گ (۵۸پ-۸۰ر)، مختلف السطر، اندازه: ۱۵×۲۰سم [ف: ۲-۵۸]
● پاسخ پرسشهای عرفانی / عرفان و تصوف / عربی
pāsox-e porseš-hā-ye ‘erfānī
تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۳۸۷۵/۵
آغاز: بسمله. الحمدلله حمد الشاكرين ... سألت رحمك الله و ايانا، هذه الاسئلة و نحن انشاء الله نجيب عن بعضها ... ما الفرق بين الفترة و الوقعة ... (جواب سفید) و بالله التوفيق و الفترة في الاعمال؛ انجام: عن شأن الشيخ و حقيقة تحت الاجوبة.
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۷، جلد: تیماج قهوهای مقوایی، کناره حنایی، ۴گ (۴۷ر-۵۰پ)، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۱۸/۵سم [ف: ۳-۲۷۸]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۶۰۳/۵-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۱-۶۱۴]
پاسخ پرسشهای کاشی ← تشکیک در ذاتی
● پاسخ پرسشهای محمد مهدی میرزا = غیبت / اخلاق، کلام و اعتقادات، پاسخ پرسشها / فارسی
pāsox-e porseš-hā-ye mohammad mahdī mīrzā = qeybat
همدانی شیخی، محمد باقر بن محمد جعفر، ۱۲۳۹-۱۳۱۹ قمری
hamadānī šayxī, mohammad bāqer ebn-e mohammad ja‘far (1824-1902)
بهخواهش: نواب والا محمد مهدی میرزا
چهار پرسش است راجع به احکام غیبت نمودن بدین قرار: چند حدیث راجع به غیبت، معنی غیبت، در غیبت عنوان واجب و مستحب و مکروه و مباح و حرام میآید یا نه، کفاره غیبت. در گلپایگانی تعداد پرسشها ۵ و در مجلس ۶ پرسش دانسته شده است. مؤلف پاسخ این پرسشها را ضمن «فصل» نوشته است. این رساله در نسخه مرعشی و دانشگاه تهران از محمد کریم بن ابراهیم کرمانی (۱۲۲۵-۱۲۸۸ق) دانسته شده است. همچنین در نسخه مجلس و گلپایگانی موضوع آن غیبت ولی عصر دانسته شده است نه غیبت به معنای اخلاقی. قرائن دلالت بر آن دارد که این رساله در سال ۱۲۹۰ق نگاشته شده است و نسخهای پیش از این تاریخ از آن موجود نیست که اگر این تاریخ تألیف درست باشد انتساب آن به کرمانی منتفی است.
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد چون در این اوان سعادت اقتران رقیمه کریمه بجهت افتخار این خاکسار از مصدر جلال و جمال و منبع نوال ... محمد مهدی میرزا لازال محمدا کاسمه محموداً کصفته صادر گشته فرمایشات ایشان را مصدر و مقدم داشته و جواب آن را متأخر نگاشت
[آغاز نام محمد مهدی میرزا: بسمله حمد و سپاس بی قیاس خداوندی را سزاست که پیغمبر عربی ... و بعد چون دوستدار اولیاء آغاز مطالب رساله: عرض می شود که چون از برای این مسئله شئون و شعب است ... فصل در معنی غیبت است]
انجام: و بهمین قدر در این مختصر اکتفا میکنم چرا که از برای طالبان حق کافی است.
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۵/۳
آغاز و انجام: برابر
در فهرست از محمد کریم بن ابراهیم کرمانی دانسته شده است. چهار پرسش؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۹۰ق، جلد: مقوایی عطف تیماج قرمز، ۱۸گ (۷۵پ-۹۲ر)، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۰×۱۷سم [ف: ۱-۵۷]
۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۲۷۶۹/۴
آغاز و انجام: برابر، و فارغ شدم از نوشتن پنجشنبه بیست و هشتم شهر جمادی الاخره از شهور سنه ۱۲۹۰ حامداً مصلیاً مستغفراً تمت.
پاسخ به شش سؤال در شش فصل؛ خط: نستعلیق، کا: ابراهیم بن علی اصغر، تا: ۱۲۹۷ق؛ کاغذ: فرنگی آهاری، جلد: تیماج قهوهای، ۳۲ص (۱۱۳-۱۴۵)، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۰×۱۸سم [ف: ۹-۱۹۱]
۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۷۲/۱
آغاز: برابر؛ انجام: و فارغ شد از نوشتن آن بتاریخ یوم سهشنبه بیست و هفتم شعبان ... ۱۲۹۵ ... مستغفرا.
در فهرست از محمد کریم بن ابراهیم کرمانی دانسته شده است؛ خط: نستعلیق، کا: میر علی اکبر کاشانی لاجوردی، تا: ۱۳۱۳ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج تریاکی ضربی مقوایی، ۳۸ص (۱-۳۸)، ۱۵ سطر (۶×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۱۲-۲۵۸۸]
۴. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۰۴۳/۱۴-۶/۱۳۳
آغاز و انجام: برابر