و...؛ بیکا، بیتا [جنگ: ۱-۴۴۵]
● بیاض / فارسی و ترکی
bayāz
غیر همانند:
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۳۸۷
آغاز: پیش واقعه من کلام مشفق، نرچکمش کوردن عالمده بنت مرتضا زینب
بیاضی است که روضه خوانی برای مجالس مرثیه و عزاداری سیدالشهداء گرد آورده است. در ابتدا وقایع و مصایب را به نثر بیان میکند و سپس اشعار مناسب با آن را میآورد. اشعار ترکی نوعا از سرودههای این چند شاعر است: مشفق، میرفتاح مراغی، تائب و محزون خویی؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: صفر ۱۲۲۷ق؛ جلد: تیماج قهوهای با ترنج و سرترنج، ۹۳گ، مختلف السطر، اندازه: ۱۰×۲۱سم [ف: ۳۰-۱۰۵]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۸۸۲
آغاز: الصداع هرگاه در مقدم سر و طرف پیشانی بوده باشد از زیادتی خون است. علاج آن است که دفع خون نمایند به حجامت؛ انجام: بر راه رفتن باشد به شرطی که سایر اعضا را سوای از پا تا زانو نشوید
بیاض اشعار و طلسمات و ادعیه و نسخههای پزشکی است که بدون ترتیب خاصی کتابت شدهاند. برگهای ۴۳ر-۴۴ر منتخباتی از «برء الساعه» محمد بن زکریای رازی به فارسی، برگهای ۴۴ر-۵۳ر بخشهایی از بخیه دوم و سوم کتاب خرقه مرتضی قلی خان شاملو. با این شعر در وصف آن: طبی که لباس جان بیمارانست ×× آن خرقه مرتضی قلی سلطان است. آغاز: «صف فرزجه. کندر گلنار جاذ شیر مرمی زاج سفید، از هر یکی کوفته با آب برگ». انجام: «جهت اعاده شهوت بی عدیل است. نخود سیاه قوی تر از سفید است». اشعار به فارسی و ترکی و از این شعراست: شاه عباس، صایبا، عرفی، نسیمی، خلیل بیگ شروانی، قصاب، فایض، شاهدا، ظهوری، نواب مستطاب علیقلی خان سلمه الله، نظیری، ترجیع بند میرزا قلی میلی، میرزا کافی، عادلی، افسری ملامیر حسین واعظ، حافظ، شاه نعمت الله؛ خط: نستعلیق و تحریری، کا: حسین خان لایق، تا: قرن ۱۳؛ سطور معمولی و چلیپا، مجدول، یادداشتهای تولد در ۱۲۹۲ و ۱۲۹۴ و ۱۳۳۰ق و تاریخ وفات در ۱۲۹۳ق و تاریخ سفر گیلان در ۱۲۹۳ق؛ مهر: «عبده محمد تقی» (بیضوی)؛ جلد: تیماج مشکی یکلا، بیاض، ۵۶گ، مختلف السطر، اندازه: ۹×۱۹سم [ف: ۲۰-۴۵۸]
۳. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۲۴۱۵
آغاز: نوحه، کربلا یا کربلا یا کربلا.؛ انجام: این نعمت بی پایان از ما به تو ارزانیست.
شامل اشعار ترکی و فارسی در مصائب آل عباء (ع)؛ خط: نستعلیق تحریری زشت، بیکا، تا: قرن ۱۴؛ نسخه نامرتب و بی آغاز و انجام است؛ کاغذ: نخودی بیاضی، جلد: میشن یک لای قهوهای، ۸۵گ، مختلف السطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۵-۷۴۳]
۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۵۸۴۳
آغاز: نوحه؛ یا کربلا هل تنظری، هذا حسین هذا حسین؛ انجام: اولیدیم دیرنده جان قرداش کیم اکلشوب یاشین اوسته.
مجموعهای است به نظم و نثر به زبان ترکی و فارسی و عربی مشتمل بر مصایب از زبان حال ائمه (ع) و وقایع کوتاه به نثر از جمله: واقعه ابراهیم، واقعه سلمان و یهودی، واقعه پیغمبر (ص) و یهودی، واقعه خواب دیدن اعرابی، واقعه امام زین العابدین (ع) که مؤلف آن معلوم نشد. منتهی در یک رباعی نام «حسن» ذکر گردیده است که احتمال دارد ناظم چندی از اشعار باشد؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۴؛ کاغذ: نخودی، ۸۳گ، مختلف السطر، اندازه: ۱۰/۸×۱۷/۵سم [ف: ۱۷-۶۰]
● بیاض ابراهیم / گوناگون / فارسی و عربی
bayāz-e ebrāhīm
رازی، ابراهیم، ق ۱۱ قمری
rāzī, ebrāhīm (- 17c)
مجموعهای است شامل مطالب و رسائل مختلف اغلب فلسفی و عرفانی که به درخواست محمد ابراهیم رازی نوشته شده است.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۰۲۹
خط: نستعلیق، کا: مختلف، تا: قرن ۱۱، جلد: تیماج جگری، ترنج و سرترنج طلایی، ۲۱۵گ، مختلف السطر [ف: ۳۲-۳۶]
● بیاض ابراهیمی = سفینة النجات / کلام و اعتقادات / عربی / فارسی
bayāz-e ebrāhīmī = safīnat-un nijāt
ابراهیم خان بن علی مراد خان، ق ۱۲ قمری
ebrāhīm xān ben ‘alī morād xān (- 18c)
احادیثی که از پیامبر اکرم (ص) در حق امیرالمؤمنین (ع) و اهل بیت ایشان در صحاح سته اهل سنت آمده، در این کتاب گرد شده است. مجموع گفتههای شیخ آقا بزرگ تهرانی و سید اعجاز حسین در موارد این کتاب چنین است که: امیر ابراهیم خان بن علی مرادخان، والی کشمیر از طرف اورنگ زیب عالمگیر شاه سلطان هند (۱۱۱۸ق یا کمی پیش از آن)، در سال ۱۱۱۶ ق گروهی از علما را نزد خود فراخواند تا آنها از ۳۰/۰۰۰ کتابی که وی گرد کرده، مجموعه بزرگی در مناقب اهل بیت تألیف کنند. از میان این گروه جز یک نفری که سید اعجاز حسین از او یاد کرده کسی را نمیشناسیم: عبدالحمید سامانی که «حسن الخط و جید الضبط» بوده و بیاض جداگانهای برگزیده از صحیح بخاری و مسلم و شفا در مناقب از آن او