فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۵، ص ۷۳

۷۳ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۵
آغاز: برابر؛ انجام: و الحمدلله علی کل حال خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا [الفبائی: ۷۰] ۴. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۷۴۴/۲ آغاز و انجام: برابر خط: شکسته نستعلیق، کا: عباس، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: میشن سیاه، ۴۵گ (۹۰پ-۱۳۴ر)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۳/۶×۲۱/۸سم [ف: ۵-۱۶۶] ۵. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۲۰۱۲/۱ آغاز: برابر؛ انجام: پس آنچه از فیوضات صاحب ضریح مقدس (ع) قابل شدم تحریر نمودم ... اللهم تمم بالخیر. خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ ۱۱۰گ (۱-۱۱۰)، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۰×۱۶سم [ف: ۳-۱۶۵] ● الانفعال / ادبیات / عربی al-infi‘āl صاغانی، حسن بن محمد، ۵۷۷-۶۵۰ قمری sāqānī, ḥasan ebn-e moḥammad (1182-1253) چاپ: اسلام آباد، مجمع البحوث الاسلامیة، محقق: احمد خان، چاپ اول، ۹۸صف، ۱۳۹۶ق. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۱۹۲/۵-ف نسخه اصل: شهید علی پاشا ش ۱۷۱۹؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۵۹۶ق، ۲۱گ (۸۶ر-۱۰۶ر)، ۱۶ سطر [فیلمها ف: ۱-۵۷۹] ● انفعال الماء القلیل / فقه / عربی infi‘āl-ul mā’-il qalīl حجت اصفهانی، ناصر الدین، ۱۲۵۵-۱۳۱۱ شمسی hojjat-e eṣfahānī, nāṣer-od-dīn (1876-1932) رساله‌ای فقهی و استدلالی در بررسی حکم ماء قلیل است شامل مقدمه‌ای در پنج «بند»: ۱. المراد من الماء القلیل؛ ۲. الجمع بین الأخبار؛ ۳. حجیة المفهوم؛ ۴. الحقیقة الشرعیة؛ ۵. معنی النجاسة؛ و سپس: فی بیان الاخبار، فی التعرض لبیان المعارضات و ... . مؤلف از کتاب طهارت شیخ انصاری با عنوان «شیخنا العلامة الانصاری» نقل قول می‌کند. شرح حال مؤلف در کتاب حکایت پارسایی (ص ۱۰۱-۱۰۸) آمده است. [دنا ۲۰۷/۲] نجف آباد؛ حججی (آیت الله)؛ شماره نسخه: ۱۵۱ آغاز: بسمله. الحمدلله الذی جعل الماء طهوراً ... و بعد فیقول العبد الفقیر ... لما کانت مسألة انفعال الماء القلیل و عدم الانفعال مما اختلف فیه الأقوال و کثر فیها البحث و الجدال؛ انجام: فالمرجع الاستصحاب و قاعدة الطهارة کما اعترف به الشیخ فی ماء البئر کما نقلناه لک فلم یبق بعد فی المسألة اشکال و الله اعلم بحقیقة الأحوال و له الحمد على كل حال فی المبدأ و المال. خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۴؛ مصحح؛ فاقد جلد، ۱۱۲گ، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۲۲۰] ● انفعال ماء البئر و عدمه = منزوحات البئر = ماء البئر / فقه / عربی infi‘āl-u mā’-il bi’r wa ‘adam-u-h = manzūḥāt-ul bi’r = mā’-ul bi’r شهید ثانی، زین الدین بن علی، ۹۱۱-۹۶۵ قمری šahīd-e sānī, zayn-od-dīn ebn-e ‘alī (1506-1558) تاریخ تألیف: دوشنبه ۵ صفر ۹۵۹ق اگر نجاستی در چاه افتد آب آن نجس می‌شود یا نه؟ در این رساله استدلالی گفته‌های فقها را در این مسأله نقل کرده و در آنها رد و ایراد می‌نماید و مؤلف خود نجاست چاه را اختیار کرده و قائل به وجوب نزح (کشیدن آب از چاه به مقدار معین) می‌باشد. مؤلف می‌نویسد که مشهورترین اقوال در میان فقها نجس شدن آن است و برخی از جمله ابن زهره در غنیة الفروع مدعی اجماع شده‌اند و شهید اول نیز در «شرح ارشاد» به این قول میل و رغبت کرده و جمله «کاد ان یکون اجماعاً» را بر قلم رانده و عده‌ای از پیشینیان و پسینیان امثال ابن ابی عقیل و علامه حلی حکم آن را همچون آب جاری و کثیر دانسته‌اند، منشأ این همه اقوال، اختلاف روایات از طریق اهل البیت (ع) است. شهید ثانی پس از ذکر اقوال و دلایل هریک، در پایان می‌نویسد: «فهذه جملة مما اتفق ذکره من النجاسات المشهورة التی بحث عنها القائلون بالنجاسة و قد ظهر علیک ضعف مستندها ... نعم لما لم یتم الدلالة علی النجاسة نفیناها و بقی جانب الاحتیاط مراعی و رعایة النزح مناسبة جداً ...». آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد، اختلف اصحابنا رضی الله عنهم فی نجاسة البئر بمجرد ملاقاة النجاسة کالقلیل و عدمها علی اقوال انجام: و اعظم ارکان الدین و هو الصلاة الواجبة علیه و الله اعلم باسرار احکامه و هذا ما اقتضاه الحال الحاضر عن بحث المسئلة علی سبیل الارتجال و ضیق المجال و الله ولی التوفیق و الحمدلله چاپ: تحقیق رضا مختاری، در ضمن رسائل الشهید الثانی، قم، ۱۳۷۹ش؛ ایران، سنگی، ۱۳۱۳، خشتی، ۲۴ص [ریاض العلماء ۳۷۰/۲؛ الذریعة: ۶۵/۲۴ و ۱۲۶/۱۱ و ۲۳۴/۱۵؛ ریحانة الادب ۲۸۰/۳؛ دنا ۲۰۷/۲ (۲۵ نسخه)] ۱. زنجان؛ امام جمعه؛ شماره نسخه: ۱۴۲/۴ خط: نسخ، کا: نصر الله بن برقع بن ترکی بن صالح طرفی، تا: شنبه ۲۷ رمضان ۹۶۷ق؛ جلد: مقوایی، عطف تیماج قرمز، ۸گ (۱۸۸ر - ۱۹۵ر)، ۲۵ سطر، اندازه: ۱۹/۵×۲۴/۵سم [اوراق عتیق: ۱-۱۷۷] ۲. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض ۲۳۶۴
۷۳

گزارش اشکال یا پیشنهاد