جا: نجف؛ جلد: بدون جلد، ۱۴گ (۲۰پ-۳۴ر)، ۱۶ سطر [ف: ۵۴۱-۳۷]
۱۹. قم؛ مفتی الشیعه؛ شماره نسخه: ۲/۱۰
خط: نسخ، کا: سید ابوالقاسم (المحرر) نجفی اصفهانی، تا: ۱۳۳۹ق؛ جلد: تیماج قرمز، ۸گ (۱۴۹ر-۱۵۷ر)، ۱۹-۲۰ سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۱]
۲۰. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۸۶۹۰
خط: نستعلیق تحریری، کا: رضا بن محمد علی مازندرانی، تا: ۲۱ صفر ۱۳۴۹ق؛ نسخه توسط مرحوم آیة الله سید مصطفی صفایی خوانساری تصحیح و مقابله شده؛ اهدایی: رهبری، خرداد ۱۳۷۳؛ کاغذ: مشقی نخودی، جلد: مقوای زرشکی با عطف تیماج نیلی، ۳گ، اندازه: ۱۷×۲۲سم [اهدائی رهبر: ۲ اخبار ۱-۱۱۸]
۲۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۷۱۴/۳
آغاز و انجام: برابر
دارای ۹۵ حدیث؛ خط: نسخ، کا: محمد علی بن رمضان احمدیان، تا: یکشنبه ۴ ربیع الثانی ۱۳۷۲ق؛ محشی، مصحح، رکابهدار، صورت خط نسخهای که نسخه چاپی از روی آن چاپ شده بدین گونه آمده است: «و کمل کتاب عاصم بن حمید الحناط نسخه منصور بن الحر الآبی من اصل ابی الحسن محمد بن الحسن القمی ایده الله فی ذیحجه للیلتین مضین منه سنة اربع و سبعین و ثلاثمائة يوم الاحد و هذه الكلمات كما عن ظاهر الشيخ الحر بخط الملا رحيم الجامی شیخ الاسلام كذا فی النسخة.»؛ کاغذ: فرنگی، ۱۴گ (۱۱-۲۴)، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۱×۱۳سم [ف: ۳۲-۳۱۳]
۲۲. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۹۵۸/۳
خط: نسخ، کا: محمد بن حسن بن عبدالله کاتب، بیتا؛ کاغذ: پستهای، جلد: میشن سیاه ضربی مقوایی، ۱۴ (۱۳پ-۲۶ر)، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۳×۲۲سم [ف: ۶-۱۷۲]
۲۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۸۵/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ ۱۶گ (۱۵ر-۳۰پ)، ۱۳ سطر، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۲-۹۰]
۲۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۲۹۳۹/۳
خط: نسخ، کا: محمد رضا آدریانی، بیتا؛ مصحح؛ جلد: تیماج قرمز، ۱۲گ (۱۰پ-۲۱پ)، ۲۰ سطر، اندازه: ۱۴×۲۰/۵سم [ف: ۸-۱۳۵]
۲۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۶۲/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: احمد بن حسین بن عبدالجبار بحرانی خطی، بیتا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی ضربی، ۱۴گ (۱۲پ-۲۵ر)، ۱۵ سطر (۸×۱۹)، اندازه: ۱۲×۲۱سم [ف: ۵-۱۰۸۹]
۲۶. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۳۳۲۶۱
خط: نسخ خوش، کا: خلیل بن محمد هاشم شیرازی، بیتا؛ مصحح؛ اهدایی: رهبری، بهمن ۱۳۸۴؛ کاغذ: نباتی آهار مهره، جلد: گالینگور با عطف و گوشه تیماج، ۸گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۵/۲×۲۱سم [اهدائی رهبر: ۲ اخبار ۱-۱۱۸]
● اصل الخطاب / اصول فقه / عربی
aṣl-ul-xiṭāb
ابن زهری گیلانی، محمد جعفر بن محمد صالح، ق۱۳ قمری
ebn-e zahrī-ye gīlānī, mohammad ja‘far ebn-e mohammad ṣāleh (- 19c)
اهداء به: سید محمد باقر موسوی جیلانی (حجة الاسلام سید محمد باقر بن محمد نقی شفتی موسوی، -۱۲۶۰ق) (استاد مؤلف)
تاریخ تألیف: ۱۲۴۷ق (ظاهراً)؛ محل تألیف: اصفهان
کتابی است استدلالی و مفصل در اصول فقه در ۱ «مقدمه»، ۱۰ «مقصد» و «خاتمه» و هر مقصد دارای چند «مرصد» و هر مرصد در چند «اصل» و «فصل». در الذريعة نام این کتاب برده شده و به مؤلف آن و خصوصیات آن اشاره نرفته است.
[الذريعة ۱۶۹/۲]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۶۷۴
آغاز: الحمد لله الذى هدانا نهاية مبارح منتهى الوصول في تهذيب اشارة مختصر الاصول ... هذه نبذة مما بدالى ان اكتب فی المسائل الاصولية؛ انجام: لان حرمة احدهما او نجاسته يقينية فيجب الامتثال يقيناً للعمومات
این نسخه شامل مقدمه و تا بخشی از مقصد چهارم به انجام: رسیده است. بدین ترتیب مقدمه فی حد العلم، مقصد ۱. مبادی و دارای دو مرصد، ۲. امر و نهی و متعلقات آنها در چند مرصد، ۳. مباحث تخصیص دارای مقدمه و چندین مرصد ۴ ادله عقلیه؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۳، جا، اصفهان محشی، مصحح، یادداشتی با این مضمون در پشت برگ آغازین نسخه آمده است: «كتبه فی یوم شنبه چهاردهم شهر جمادی الاول) ۱۲۴۷ ...»؛ کاغذ: فرنگی، جلد تیماج مشکی ضربی با ترنج و سرترنج، نام محمد مهدی در دایره های اطراف ترنج حک شده است، ۱۹۵گ، ۲۶ سطر (۱۲×۲۲)، اندازه: ۲۱×۳۰/۵سم [ف: ۳۴-۵۷۳]
اصل خلاد السدی - كتاب الخلاد السندى
● اصل درست بن ابی منصور = كتاب الحديث / حدیث / عربی
aṣl-u durust-i-bn-i abī manṣūr = k.-ul-ḥadīt
واسطی درست بن ابی منصور محمد - ۳۸۱ قمری
vāseṭī, dorost ebn-e abī manṣūr mohammad (- 992)
کتابی است در حدیث از درست بن ابی منصور که به گفته