چاپ: تهران، انستیتو ایران و فرانسه: ۱۳۴۷ش، به تصحیح هنری کربین و عثمان اسماعیل یحیی
۱. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۹۸
خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: ۱۵ جمادی الثانی ۷۶۸ق؛ جلد: میشن، ۲۸گ، ۱۶سطر، اندازه: ۱۲/۵×۱۹/۵سم [ف: ۱-۵۷۰]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۷۶۴
خط: نسخ ریز، کا: آملی، حیدر بن علی، تا: ۱۵ جمادی الثانی ۷۶۸ق، جا: توس؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوا، ۲۰گ، ۲۱سطر (۹×۱۳)، اندازه: ۱۴×۱۸سم [ف: ۸-۲۹۵]
۳. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۶۵۲۷/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ ۲۱گ (۳۴پ-۵۴پ) [ف: ۵-۷۲۷]
● نقد و تصحیح دیوان منوچهری / ادبیات / فارسی
naqd va tashīh-i d.-e manūčehrī
قائم مقامی، علی اکبر
qā’em maqāmī, ‘alī akbar
وابسته به: دیوان منوچهری دامغانی؛ منوچهری دامغانی، احمد بن قوص (-۴۳۲ق)
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۶۸۵۲
بیکا، بیتا [د.ث. مجلس]
● النقد و النسیة (القول فی) / فقه / عربی
an-naqd wa-n nisya (al-qawl fī)
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۹۹۳/۴
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳ [میراث شهاب: س۹ش۲-۳۴]
● نقد الید / کیمیا / فارسی
naqd-ol yad
عمری آمدی، عمر، قرن ۱۱ قمری
‘omarī āmedī, ‘omar (- 17c)
تاریخ تألیف: شاید ۱۰۶۰ق
در این رساله از کیمیا و عناصر و موادی که به کیمیا لازم است و از خواص این مواد و این که آراء بزرگان در این زمینه چیست و معدنیات معمول در کیمیا کدامند مفصل سخن رفته است.
آغاز: بسمله، الحمدلله المنعم المتفضل المکرم المتطول الضارب المثل ... للمثل و الصلوة السلام ...
[فهرستواره منزوی ۳۹۸۹/۵]
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۳۸/۴
آغاز: برابر؛ انجام: وصلی الله علی سیدنا محمد و آله و صحبه اجمعین امینة بحرمة رسول حضرت رب العالمین.
خط: نسخ کهن، بیکا، تا: ۱۰۶۰ق؛ کاغذ: سمرقندی، ۱۰ص (۱۱۵-۱۰۶)، ۱۳سطر (۱۴×۸)، اندازه: ۱۶×۲۲سم [ف: ۶-۴۸۳]
النقرس (رسالة فی) ← وجع المفاصل
نقرس ← مرض نقرس و معالجات آن
● النقرس و وجع المفاصل و الورک / طب / عربی
an-niqris wa waja‘-ul mafāṣil wa-l warik
رازی، محمد بن زکریا، ۲۵۱ - ۳۱۳ قمری
rāzī, mohammad ebn-e zakarīyā (866 - 926)
در بیست و دو «فصل». از رازی رسالهای نیز با عنوان «النقرس و وجع المفاصل و الورک» ثبت شده است.
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۴۴۲/۱
خط: نستعلیق، کا: محمد مهدی بن حاجی معصوم، تا: شوال۱۲۴۳ق؛ جلد: میشن، اندازه: ۱۴/۴×۲۱/۸سم [ف: ۷-۴۰۱]
● نقش ارژنگ / شعر / فارسی
naqš-e aržang
رشید تبریزی، - ۱۰۸۱ قمری
rašīd-e tabrīzī (- 1671)
تاریخ تألیف: ۱۰۶۰ق (= «گل باغ ابد»)
[الذریعة ۳۶۲/۹]
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۲۶۶/۳
آغاز: طغرای صحیفه صفت الله است ×× ذاتش بظهور نامه بسم الله است / گلگونه مطلعش نبی الله است ×× حسن مطلع علی ولی الله است / ای چمن پرور بهار وجود ×× نقشبند نگار خانه بود
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: سپاهانی [ف: ۸-۲۵۹]
● نقش بدیع / شعر / فارسی
naqš-e badī‘
غزالی مشهدی، ۹۳۶ - ۹۸۰ ؟ قمری
qazālī mašhadī (1530 - 1573)
مثنوی عرفانی است که شاعر آنرا در برابر «مخزن الاسرار» نظامی سروده است. در آن از علیقلی خان ملقب به خان زمان از امیران دربار اکبرشاه (۹۶۳-۱۰۱۴ق) ستایش کرده، و میگویند دربرابر هر بیت یک دینار طلا از او گرفته است.
آغاز: المنة لله که زنیستی رستم ×× از تنگدلی و تنگدستی رستم / یعنی که غنی شدم به معشوق ازل ×× وز ننگ خودی و خود پرستی رستم. انسان را در طریق بندگی و شناخت جای هیچ