فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۲، ص ۵۲۲

۵۲۲ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۲
حلبی، عبدالکریم بن عبدالنور، ۶۶۴ - ۷۳۵ قمری halabī, ‘abd-ol-karīm ebn-e ‘abd-on-nūr (1266 - 1335) حافظ عبدالغنی مقدسی (- ۶۰۴ق) کتابی در سیره نگاشته، سپس قطب الدین عبدالکریم آن را شرح نموده است، کتاب موجود همان شرح می‌باشد و بسیار مورد توجه سیره شناسان بوده است. آغاز: بسمله رب یسر و اعن ... اما بعد، فان اولی ما صرفت الیه الهمم و استثیر من مکنونه الحکم، سیر من تقدم من الامم، لا سیما سیرة نبینا محمد، سید العرب و العجم [کشف الظنون: ۱۰۱۳/۲] قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۲۶۹ آغاز: برابر؛ انجام: فلما اکثر الجراح قصده ابو عبيدة فقتله فانزل الله ... لا تجد قوماً یومنون بالله و الیوم الآخر الا به ... خط: نسخ، کا: أبی بکر بن عبدالله بن علی حنفی، تا: ۷ رمضان ۷۹۴ق؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، با نشان «بلغ» مقابله شده، محشی؛ یک صفحه قبل از آغاز کتاب، قصیده ای عربی از شیخ تاج الدین ابی العباس احمد بن عبدالقادر بن احمد بن مکتوم القیسی در مدح این کتاب و مؤلف آن آمده است که آن نیز به خط کاتب نسخه می‌باشد، دو بیت نخست این قصیده چنین است: «هدینا الى سبل المعارف بالقطب ×× و صرنا الى المأمول منهن عن قرب / و جادت لنا افکاره بفواید ×× تشف اذا نصت على اللؤلؤ الرطب»؛ تملک: ابوطالب محمد موسوی در ۱۲۹۲، برکات بن احمد بن محمد شهیر به ابن الکیال در نیمه دوم قرن ۹ق؛ جلد: تیماج، ۲۰۱گ، ۲۷سطر، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۳۳-۴۸۸] ● المورد العذب فی المواعظ و الخطب / اخلاق / عربی al-mawrid-ul ‘aḏb fi-l mawā‘iẓ wa-l xuṭab ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، ۵۰۸؟ - ۵۹۷ قمری ebn-e jawzī, ‘abd-or-rahmān ebn-e ‘alī (1115 - 1201) مجالس چندی است در مواعظ و آداب دینی و پند و اندرز با عبارتی ادبی، تنظیم شده برای واعظان و خطیبان و اهل منبر، و هر مجلسی دارای خطبه جداگانه می‌باشد. مؤلف آن را در ۲۵ فصل مرتب کرده است و هر فصل شامل سه خطبه است برای مناسبت سه آیه از قرآن. آغاز: الحمد لله الذی نزه القلوب أولیائه عن الالتفات الى متع الدنیا و نضرته ثم صفا أسرارهم عن ملاحظة غیر حضرته قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۷۵۷ آغاز: برابر خط: مغربی، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ پس از کتاب مقدمه قاضی عیاض در فقه و رساله‌ای در توحید اضافه شده؛ جلد: مقوایی، ۱۵۲گ، اندازه: ۱۵×۲۱/۵سم [ف: ۱۲-۳۱۹] ● المورد الغمر فى قرائة ابى عمرو / قرائت / فارسی al-mawred-ol qomr fī qerā'at-e abī 'amr سمرقندی، محمد بن محمود، - ۷۸۰ قمری samarqandī, mohammad ebn-e mahmūd(- 1379) تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۲۲۲۵/۴ آغاز: الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی رسوله محمد و آله اجمعین اما بعد بدانکه این قرائت ابو عمروست و قرائت سوم است؛ انجام: سورة الهمزة مؤصدة فی عمد سورة الكافرون ولی سورة المسد حمالة سورة الاخلاص كفوءا تمت كتاب قرآنة ابوعمرو. بی‌کا، تا: ذیحجه۸۰۷ق؛ جلد: تیماج خرمائی، ۱۱ص (۵۳-۶۳)، ۱۷سطر، اندازه: ۱۰×۱۶سم [ف: ۳۵-۲۱۷] ● مورد اللطافة فيمن ولى السلطنة و الخلافة / تاریخ / عربی mawrid-ul liṭāfa fī-man wala-s salṭana wa-l xilāfa ابن تغری بردی، یوسف بن تغری، ۸۱۳ - ۸۷۴ قمری ebn-e taqrī-ye berdī, yūsof ebn-e taqrī (1411 - 1470) در تاریخ خلفاء و سلاطین به‌طور مختصر. مؤلف، کتاب را با ذکر ولادت پیامبر اکرم (ص) آغاز نموده و پس از بیان بعضی از غزوات آنحضرت و مختصری از احوال ال و ازواج او به خلافت ابوبکر پرداخته و تا احوال خلیفه زمان خود القائم بامر الله ادامه داده است، وی همچنین متعرض احوال ملوک مصر از اول سلاطین ایوبی تا دولت اشرفیه و خلفاء فاطمی عبیدین شده است. در اواخر کتاب، تاریخ تا اوائل قرن دهم ادامه پیدا کرده که حتماً شخص دیگری بعد از مؤلف آنرا نوشته است. چاپ: کمبریج سال ۱۷۹۲م [بروکلمان ۲/ (۴۲)۵۱] قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۳۵عکسی آغاز: الحمدلله الذى جعل الدول مؤيدة بالخلفاء الراشدين و جعل مددهم شاملاً باقامة الملوک و السلاطين؛ انجام: و فی اواخر رجب ورد الخبر من اسكندريه بان الأشرف ... نفذ فيه حكم الله رحمه الله تعالی بمنه و كرمه. نسخه اصل: سلطان احمد ثالث - ش ۳۰۳۵ A (فهرست عربی طوپ قاپی ۴۰۰/۳)؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: احتمالاً اوایل‌قرن ۱۰؛ مصحح؛ ۲۴۶گ، ۱۵سطر [عکسی ف: ۲-۱۱۶] ● المورد النمير فى المولد المنير / تاریخ پیامبر اکرم (ص) / عربی al-mawrid-un namīr fī-l mawlid-il munīr مختصری است با انشایی ادبی و نقل بعضی از اشعار تاریخی و فضائلی.
۵۲۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد