فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۲، ص ۳۲۲

۳۲۲ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۲
● منهج الرشاد فی شرح الارشاد / فقه / عربی manhaj-ur rašād fī š.-il iršād مجتهد تبریزی، احمد بن لطفعلی، - ۱۲۶۵ قمری mojtahed-e tabrīzī, ahmad ebn-e lotf-‘alī(- 1849) وابسته به: ارشاد الاذهان الى احکام الایمان؛ علامه حلی، حسن بن یوسف (۶۴۸-۷۲۶ق) شرح استدلالی است بر کتاب «ارشاد الأذهان» علامه حلی. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۹۳۸ آغاز: الحمد لله رب العالمین: کتاب الصوم و هو من أفضل الطاعات و أشرف القربات شامل کتاب صوم و اعتکاف است روز پنج‌شنبه ۲۴ ماه رمضان ۱۲۴۳ در قزوین هنگام فرار از روس‌ها به پایان رسیده؛ خط: نسخ، کا: تبریزی، محمد باقر بن احمد (فرزند مؤلف)، تا: ۱۲۴۵ق؛ مصحح، محشی از مؤلف؛ جلد: تیماج، ۱۸۰گ، ۲۰سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۸-۱۲۵] ● منهج الرشاد فی شرح الارشاد / فقه / عربی manhaj-ur rašād fī š.-il iršād یزدی حائری، محمد باقر بن مرتضی، ۱۲۳۹ - ۱۲۹۸ قمری yazdī hā’erī, mohammad bāqer ebn-e morteza (1824 - 1881) وابسته به: ارشاد الاذهان الى احکام الایمان؛ علامه حلی، حسن بن یوسف (۶۴۸-۷۲۶ق) شرح مزجی مختصری است بر کتاب «ارشاد الاذهان» علامه حلی حسن بن یوسف بن المطهر. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۷۶۵/۵ آغاز: الحمدلله الذی أرشدنا الى حدائق قواعد الاحکام و مسالک نهاية الارشاد و أطلعنا على حقائق شرائع الاسلام؛ انجام: و لعله محمول على التفصیل و کذا الکلام فی حکم اللحم الزائد اذا کان تحت ... فقط کتاب طهارت تا احکام وضو؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قرمز، ۱۵گ (۳۶۷پ-۳۸۱پ)، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: ۲-۳۷۵] ● منهج الرشاد فی لغات الاضداد / لغت / عربی manhaj-ur rašād fī luġāt-il aḍdād حسینی خراسانی، محمد جعفر بن محمد، ق۱۲ قمری hoseynī xorāsānī, mohammad ja‘far ebn-e mohammad(- 18c) تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۷۴۵/۷ آغاز: الکریم والمهان. الشین الشجاع بتثلیث الشین القوی القلب؛ انجام: و هوى الرجل هوة بالفتح و الضم خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: میشن، ۷گ (۸۳ر-۹۰ر)، اندازه: ۱۵/۲×۲۰/۹سم [ف: ۹-۱۶] ● منهج الرشاد فی معرفة المعاد / کلام و اعتقادات / عربی manhaj-ur rašād fī ma‘rifat-il ma‘ād عرفی طالقانی، محمد نعیم بن محمد تقی، ق۱۲ قمری ‘orfī tāleqānī, mohammad na‘īm ebn-e mohammad taqī(- 18c) تاریخ تألیف: ۱۱۵۱ق این کتاب دارای دیباچه ای مفصل، یک «مقدمه» و پنج «باب» و یک «خاتمه» (دارای سه مطلب) است و درباره معاد جسمانی بحث‌های بسیار مفصل دارد و به کلمات بزرگان مانند ملاصدرا و دیگران نظر دارد و شاید مبسوط‌ترین کتاب راجع به معاد جسمانی باشد. مؤلف در دیباچه این کتاب خود را عرفی خوانده است. آغاز: الحمدلله الذی خلق فسوی و قد فهدی ... اما بعد فيقول العبد الضعيف ... محمد نعیم بن محمد تقى المدعو بعرفى الطالقانی ... انجام: بل حرى به الاستقامه على الصراط السوى ... و هذا آخر ما اردنا ايراده في هذه الرسالة و الحمدلله ... بيمين مؤلفها ... محمد نعیم بن محمد تقى المدعو بعرفى الطالقانی في سنة ماه واحد و خمسين بعد الف من هجرة خير البريه على هاجرها و آله ۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۹۸۳ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ جلد: مقوا، ۴۹۱ص، ۲۳سطر، اندازه: ۱۷×۲۰سم [ف: ۵-۴۸۲] ۲. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۵۴۴ آغاز: برابر کا: محمد رحیم بن محمد، تا: ۱۲۲۵ق؛ به دستور محمد حسین خان مروی از روی نسخه به خط مؤلف استنساخ و سپس با آن مقابله شده؛ حدود ۶۰۰ ص[ف: -۲۴۸] ۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۴۵۹ آغاز: برابر؛ انجام: و الله يهدى من يشاء الى صراط مستقيم ربنا لاتزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا و هب لنا من لدنك رحمة انك انت الوهاب. خط: نستعلیق شکسته، کا: نظر پاک، میرزا یدالله، تا: ۱۳۳۲ق، جا: تهران؛ مهر: کاتب «یدالله ۱۳۲۵» (دایره)؛ جلد: تیماج، ۴۰۵گ، ۲۵سطر [ف: ۳۳/۱-۳۷]
۳۲۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد