فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۲، ص ۲۷۷

۲۷۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۲
موجب قضای حاجات و سبب رفعت درجات است، شعبه دوم: در فنون احادیث حضرت خیر البشر و کلمات ائمه اثنی عشر که منطوی به مواعظ مفیده و نصایح حمیده است ... شعبه سوم: در فضایل اشعار ابدار و جواهر افکار ازهار که مجملاتش زیب دفاتر فصحاء و مفصلاتش فهرست صحائف بلغاست». او پس از آن به این شعبه می‌پردازد و با فارسی و عربی سه مقصد خود را بیان می‌دارد. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۵۹۴ آغاز: بسمله ف ای نام تو دیباچه مجموعه جانها ×× حمد تو طروات ده گلزار بیانها؛ انجام: و الجراحات العتیقه التى لم یکن منه سنه اواکثر یوخذ. خط: نستعلیق خوش، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۳؛ توضیح: در پشت صفحه اول: نام این کتاب «مجمع الاخبار» آمده است و به ظاهر ناسخ نسخه خود مؤلف نسخه است؛ با سرلوح، مجدول؛ ۳۱۷گ، ۱۷ سطر (۱۰×۱۸)، اندازه: ۱۶×۲۵سم [ف: ۱۰-۱۲۳] ● منهاج معانی التجنيس / ریاضیات / عربی minhāj-u ma‘āni-t tajnīs عماد، مسعود بن معتز، ق۹قمری ‘emād, mas‘ūd ebn-e mo‘tazz(- 15c) تاریخ تألیف: پایان رمضان ۸۲۴ق؛ محل تألیف: سمرقند از نجم الدین دایه ابوبکر عبدالله بن محمد بن شاهاور است. شرح آمیخته و مزجی است؛ متن «التجنیس» از سراج الدین ابوطاهر محمد بن محمد بن عبدالرشید سجاوندی حنفی مؤلف «الفرائض السراجیة» است. چلبی در «تجنیس فی الحساب» از این متن و شرح و تاریخ آن یاد کرده است. شارح در آن گفته است: «اسم ذا الشرح و تاریخ فراغی منه ×× بهما یشعر منهاج معانی التجنيس». نخست ده فصل بی شماره آمده. سپس: الفصل الاول فی النسبة؛ الفصل الثانی فی ذکر اصول یستعان بها فی المسائل الجبرية (در نه اصل)؛ الفصل الثالث فی بیان اصل الجبر و المقابلة؛ رویهم سیزده فصل می‌شود. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۸۹-ف نسخه اصل: نسخه آقای جلال الدین همایی؛ خط: نستعلیق، کا: امیر اسلام بن امیر یوسف کرمیکوسی، تا: ۱ ربیع الثانی ۸۲۷ق، جا: سمرقند؛ محشی با نشان «منه» با بندی در نسبت چهار عدد متوالی به عربی و اجازه شارح به نویسنده نسخه در پایان [فیلمها ف: ۲-۱۹۲] ● منهاج معرفت / اخلاق / فارسی menhāj-e ma‘refat مجموعه پندهایی است که با کلمه «ای عزیز» شروع می‌شود. شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: ۱۲۷۶ آغاز: ای عزیز، حضرت عزت اکرم الکریم است.چون گناه کسی عفو کند دیگر آن را به آن گناه عذاب نکند خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۸۸۵ میلادی = ۱۳۰۲ق؛ جا: هندوستان؛ با سرلوح مذهب؛ ۲۷گ، اندازه: ۱۸×۲۹/۵سم [نسخه پژوهی: ۲-۲۳۲] ● منهاج الملة فی تعیین الوقت و القبلة / فقه / عربی minhāj-ul milla fī ta‘yīn-il waqt wa-l qibla علیاری، علی بن عبدالله، ۱۲۳۴ - ۱۳۲۷ قمری ‘alīyārī, ‘alī ebn-e ‘abd-ol-lāh (1819 - 1909) وابسته به: الروضة البهية فى شرح اللمعة الدمشقية؛ شهید ثانی، زین الدین بن علی (۹۱۱-۹۶۵) تاریخ تألیف: هفته اول ربیع الثانی ۱۳۰۳ق بحث مفصلی است درباره قبله و وقت، مخصوصاً از نظر هیئت که مؤلف خواسته خوانندگان از کتاب‌های دیگر مستغنی باشند، این کتاب به‌عنوان شرح بر بخش قبله و وقت «شرح لمعه» به‌جهت میرزا حسن (شاید فرزندش میرزا محمد حسن علیاری) تألیف شده است. ضمن بیان هر موضوع قطعه‌ای از منظومه‌ای که در قبله نظم شده می‌آورد و معلوم نشد که از کیست. این کتاب مشتمل بر یک «مقدمه» و چهار «رکن» و یک «خاتمه» است: المقدمة فی المبادی و الدوائر و العرض و الطول و فضل الصلاة؛ رکن ۱. معرفة الوقت؛ ۲. معرفة القبلة؛ ۳. معرفة جهة البلاد و قدر انحراف القبلة؛ ۴. بیان الصبح و الشفق. آغاز: الحمدلله الفیاض المنعام و الشکر له علی نعمتی السلامة و الاسلام و أشهد أن لا اله الا الله وحده لا شریک له الملک العلام. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۰۵۸/۲ آغاز: برابر؛ انجام: اذ لم يمكن الرجوع كما ينبغى الى ملاحظة هذه الرسالة لاجل العجالة ... خط: نستعلیق، کا: عبدالله موسوی اشتهاردی، تا: ۹ محرم ۱۳۵۴ق؛ ۲۱۴گ (۱۴۸پ-۳۶۱ر)، اندازه: ۱۰×۱۶سم [ف: ۸-۲۷۸] ● منهاج الملوک و مصباح اهل السلوک / عرفان و تصوف / فارسی menhāj-ol molūk va mesbāh-o ahl-es solūk محمد حسین بن آقا باقر، - ۱۳۳۶ قمری mohammad hoseyn ebn-e āqā bāqer(- 1918) نام مؤلف و نام کتاب در دیباچه دیده می‌شود، در سلوک و عرفان است در سه «عین»: ۱. در اطوار شرع مبین و دین متین در هفت «نهر»؛ ۲. در اسرار طریقت در شش «نهر»؛ ۳. در لوامع انوار حقیقت در سه «نهر». هر یکی از «نهر»ها چند «رشحه» است. آغاز: هو حسبی. بسمله حمد بیقیاس خداوندی را سزا است که
۲۷۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد