عبدالله عشق آبادی خراسانی؛ خط: نستعلیق و شکسته نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۴؛ جلد: مقوایی، ۱۵۰گ، اندازه: ۱۳/۵×۱۹/۵سم [ف: ۵۱-۱۹۳]
۸. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳/۹۱۲۶/۱
نامهها و ترسلات پراکندهای در نسخه نوشته شده که عناوین آنها چنین است: نامه حکیم رشدی به میرزا ابراهیم همدانی، خانی خانان با منشی نوشته در ۱۱۷۶ ق به خط محمد اسماعیل مازندرانی، حکیم ابوالفتح نوشته، حکیم ابوالفضل تقریر کردهاند، تکرار نامه حکیم رشدی به میرزا همدانی، حکیم تعزیهگو نوشته، در تعریف درویش میرزا خانی عرشی نوشته، نوعی خوبشانی نوشته، خواجه حسین به مولانا شکیبی نوشته، لمحرره، حکیم رکنا نوشته، نوشتجابه حکیم ابوالفتح به شاه جمال الدین انجو نوشته، با امضای کاتب در پایان آن «قل العباد بنیاد الخادم»، ملا محمد صوف به آصف خان نوشته، حکیم به برادر خود نوشته، خواجه جهان نوشته، میر سنجر به ملا نظیر نوشته؛ خط: نسخ و نستعلیق شکسته، بیکا، بیتا؛ اندازه: ۲۳/۲×۱۴/۴ سم [ف: ۲۹/۲-۷۸۷]
● منشآت / نامهنگاری / فارسی
monša'āt
۱. تبریز؛ نخجوانی، حسین؛ شماره نسخه: ۵۲
شامل: ۱. نامههای پادشاهان و وزیران و امیران و برخی از پادشاهان سلجوقی روم، ۲. تهنیت نامه فتح بیتا المقدس که خوارزمشاه با هفت مجلد قرآن نزد ملک صلاح الدین فرستاده است، ۳. سوگندنامه ابخازی انشای استاد عمادالدین اصفهانی که صلاح الدین فرستاده بود، ۴. صورت القاب و نامههای پادشاهان سلجوقی روم، ۵. نامههایی که پادشاهان سلجوقی روم به یکدیگر نوشتهاند، ۶. نامههای امیران و وزیران، ۷. پاسخ نامه ملک داود خداوند تفلیس و چند نامه دیگر، ۸. انشای جلال الملة و الدین گورکانی به جناب صاحب شمس الدولة و الدین، ۹. پاسخ نامه جلال الملة و الدین و چندنامه دیگر از وزیران و امیران، ۱۰. اندر پندنامه ارسطاطالیس بر اسکندر در پاسخ نامه او، ۱۱. نامه تاج الدین پروانه و چند نامه دیگر، ۱۲. نامه سلطان جلال الدین محمد خوارزمشاه به سلطان علاءالدین و فرستادن نصیرالدین نامی خراسانی بدربار علاءالدین از شهر مراغه به روم، ۱۳. انشای بدرالحق و الدین صاحب شمس الدین اصفهانی، ۱۴. نامه شهاب الدین به سلطان غیاث الدین ابوالفتح مسعود، ۱۵. نامه امرای بزرگ، ۱۶. فتح نامه بخارا از طرف خوارزمشاه؛ کا: محمد کاتب، تا: ربیع الثانی ۶۱۶ق [نشریه: ۴-۳۴۱]
۲. تهران؛ مینوی؛ شماره نسخه: ۱۴۳بخش ۳
نسخه اصل: مجموعه حسین نخجوانی؛ کا: عمر بن محمد کاتب، تا: ۶۱۶-۶۲۶ق، جا: آق سرای قونیه؛ ۱۳۳گ [ف: ۱۱۲-]
۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۹/۵-ف
نسخه اصل: فاتح ش ۵۴۰۶. سعدالدین؛ خط: نسخ، بیکا، تا: آغاز جمادی الاول ۷۰۹ق؛ ۳۲گ (۹۹پ-۱۳۰پ)، ۱۵ سطر[فیلم: ف: ۱-۴۰۵]
۴. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۲۰۴/۳
آغاز: باری تعالی چون خواهند که عنایت و لطف و نصرت و دولت و سعادت را بر بنده ای از بندگان خود مقیم و پیوسته گرداند؛
نسخه اصل: کتابخانه مولانا، قوفیه - ترکیه ۷۹. نامههای مختلفی است که جامع، آن را در مناسبتهای مختلف و برای اشخاصی نگاشته و در بین آنها اسامی حسام الدین امین القلوب، و فرزندش نجم الدین و صدرالدین بن حسام الدین، همایون الغ آلب اعظم سوباشی، علم الدین، شمس الدین الغ قتلغ دلكا بلکا آلب و غیره آمده؛ خط: نسخ، بیکا، تا: با تاریخ ۷۵۳ق؛ ۵۴ص (۱۲۹-۱۸۲) [عکسی ف: ۸-۴]
۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۹۵/۱۲۷-ف
نسخه اصل: حمدیه ش ۱۴۴۷. قسم سوم کتابی در منشآت به فارسی در پنج فصل؛ بیکا، تا: ۳ ربیع الثانی ۷۵۵ق؛ درهامش است [فیلم: ف: ۱-۴۳۰]
۶. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۳۶۹۷ منشآت صفوی، شامل: ۱. «نشان قبول دلهای خاصان حضرت»، در یک صفحه و نیم به فارسی، ۲. مکتوبی که در آغاز آن از علی بیگ سالور و ثمرخان یاد شده است به فارسی در سه صفحه از روزگار صفوی که در آن عبارت «شاه بابا» نیز دیده میشود، ۳. طرز کتابت القاب با تاریخ ۱۰۱۶ در یک صفحه، ۴. حساب سالهای ترکی، ۵. نامه عبدالؤمن خان اوزبک به شاه عباس، تا اینجا به خط قرن یازدهم است، ۶. الصاحیة، ۷. چندین «سواد التمغا»: در آخر با تاریخهای ۷۳۰ و ربیع الاول ۷۳۱ با ۷۳۰ و ربیع الاول ۷۳۱ و ۱ ربی ع الثانی ۷۳۱ و شش بند باید باشد، در اینها نام ابوسعید بهادرخان آمده است، ۸. رقم باغها و جامها و تنگ بار و جوال بار و رسنها و زرها و انبانها و ترازوها و دکانها و زمینها و دیها و استوانه، در چهار صفحه به فارسی که گویا دنباله شماره پیش باشد و بی فاصله میپیوندد به رساله بعدی، ۹. قسم دوم در صناعت استیفاء از «سعادت نامه» فلک علاء تبریزی عبدالله علی مورخ ۷۰۶ق (فهرست فیلمها: ۱۱۸)، در فهرست هینتس (ش ۱۸۳) از نسخهای از همین قسم وصف شده است. این قسم در سه تعلیم است: قدمات، مکاتبات، اصول و دفاتر و از نسخه کهن قرن هشتم در اینجا مانده است و میرسد به فایده دوم: «آنست که چون در برات یا ورق زر رایج و هم اجناس بیاید» از فصل اول تعلیم دوم، سپس افتادگی دارد و میرسد به فصل ششم در دفتر مفرد و آنگاه به «صورت مفرد مال ولایت» پایان میگیرد، درهامش آخرین صفحه آمده: «فرزند اعزاکرم جلال الدین عطاءالله بن مولانا نصرالله بن فضل الله صبح يوم الاحد رابع عشرين ربیع الآخر سنة و اربعون و ثمانمائة ...»